نظرسنجیها حول محور بازیکنان محبوب استقلال بود و چنان که میدانید، انتخاب برای کارشناسان این برنامه بسیار دشوار بود.
عادل فردوسیپور و دوستانش باید بین این بازیکنانی که میشناسید، چند نفر را به عنوان گزینه نهایی انتخاب میکردند اما سؤال این بود که کدام بازیکنان؟ کدامیک از آنهایی که قلبها را میربایند و شهر را به هم میریزند؟
درباره نظرسنجی استقلال حاشیههایی هم وجود داشت، تا جایی که کار به بالا بردن رأی یکی از بازیکنان توسط روبات کشیده شد!
این داستان بالا بردن لایک و فالوور که در اینستاگرام و فیسبوک شاهدش هستیم، چندی است که برای برخیها به یک بازار گرم و کاسبی خوب تبدیل شده اما اینکه دامنه این کار به نظرسنجی 90 کشیده شود... چه بگوییم؛ بگذریم.
شما فکر میکنید دعوا و جنجال بر چیست؟ بر سر اینکه چه کسی در نظرسنجیهای 90 اول میشود؟ ما میگوییم بحث گستردهتر از این حرفهاست. ماجرا این است که فوتبال ایران دیگر تولیدکننده بازیکنان محبوب نیست. بحث این است که فرهاد مجیدیها و علی کریمیها در این فوتبال پدیدار نمیشوند.
چند شب پیش در برنامه سینمایی هفت دیدیم که سیروس الوند و سعید راد درباره قهرمانسازی در هنر هفتم با همدیگر بحث میکنند. آنجا هم دغدغه این بود که سینمای ایران دیگر قهرمان ندارد و از بازیگرانی که در حال حضور ظهور میکنند، توقع یک قهرمان نباید داشت.
جامعه به این سمت رفته است. هر چیز خوبی که در گذشته داشتهایم، بیحس و حال شده؛ بیحس و حال و این بیرمقی را در جای جای جامعه میبینیم و فوتبال یکی از مشتقات بحث ماست.
از عادل فردوسیپور و برنامه 90 ایراد نگیرید. شما به علی کریمی و فرهاد مجیدی فکر کنید. به ستارههای دهه 70 فوتبال ایران که در اواسط دهه 90 هنوز ستارهاند. بازیکنانی که هرگز جانشین پیدا نکردند. مگر علی دایی جانشین پیدا کرد در این فوتبال؟ یا خداداد عزیزی یک بدل پیدا کرد؟
این نسل که رفت، کار فوتبال ما در انتخاب مردان محبوب سخت شد. ایراد گرفتن از فردوسیپور سادهترین کار است اما شما بگویید در این بازار کساد بازیکنان محبوب، آیا جز فرهاد مجیدی و علی کریمی بازیکن دیگری میتوانست در این نظرسنجی رأی بیاورد؟/خبر ورزشی
دیدگاهتان را بنویسید