76194

خریداران استقلال و پرسپولیس کجا هستند

طی چند سال گذشته هر مدیری که از باشگاه های استقلال و پرسپولیس کنار گذاشته می شد، در رسانه ها می گفت راه نجات سرخابی ها خصوصی سازی است و اگر دولت این دو باشگاه را به بخش خصوصی واگذار کند، استقلال و پرسپولیس درآمدزا و سودده می شوند!
این حرف دیروز و امروز نبود و از اواخر دهه 60 و با راه افتادن باشگاه های خصوصی مانند پورا یا باشگاه های متمول دولتی مانند بانک تجارت، کشاورز و ... مدیران و پیشکسوتان استقلال و پرسپولیس به این صرافت افتادند که از خصوصی شدن این دو باشگاه بگویند زیرا اینقدر باهوش بودند که متوجه شوند این دو باشگاه رفته رفته تاب رقابت با باشگاه های متمول را نخواهند داشت و گذشت زمان و تقویت تیم های صنعتی در فوتبال ایران، صحت ادعای آن مدیران و پیشکسوتان را به اثبات رساند.
وقتی صحبت ها برای خصوصی شدن استقلال و پرسپولیس شدت گرفت، هر دولتی که سر کار می آمند اولین حرفش در باب ورزش، خصوصی کردن استقلال و پرسپولیس بود اما در عمل اتفاق خاصی نیم افتاد و در حد همان حرف و حدیث باقی می ماند تا اینکه دولت یازدهم بر سر کار آمد و این دولت سرانجام از سرخابی ها دل کند و وزارت ورزش با فراهم آوردن مقدمات واگذاری استقلال و پرسپولیس به بخش خصوصی، طلسم دو دهه ای خصوصی سازی را شکست! اما گویا هیچکس را میلی برای خرید استقلال و پرسپولیس نیست.
آن زمان که واگذاری استقلال و پرسپولیس شعار و وعده تبلیغاتی برخی کاندیداهای ریاست جمهوری بود و هرگز به مرحله عمل در نمی آمد، چندین مدیر ورزشی و سرمایه دار حاضر در عرصه ورزش مدعی خرید دو باشگاه بودند اما حالا که وزارت ورزش وعده های سرخرمن دولت های قبلی را به مرحله اجرا رسانده و استقلال و پرسپولیس را برای فروش به بخش خصوصی، به سازمان خصوصی سازی سپرده، از خیل آن مدعیان خرید سرخابی ها هیچ خبری نیست.
چرا؟
چرا امروز کسی برای خرید استقلال و پرسپولیس قدم جلو نمی گذارد؟
چه اتفاقی افتاده که آن زمان همه سرخابی ها را سودده می دانستند اما امروز حرف از زیان دهی این دو باشگاه می زنند؟!
آیا شعارهای قبلی همه شو و نمایش بود؟!
***
یکی از کسانی که از او به عنوان خریدار یکی از دو باشگاه سرخابی نام برده می شد به شرط اینکه اسمی از او برده نشود حاضر شد چند جمله در این خصوص با بانک ورزش همکلام شود.
او گفت: من فکر می کنم برخی از خریداران به این می اندیشیدند که این بار هم حرف دولت و وزارت ورزش جامه عمل به خود نمی پوشد و در حد حرف و حدیث باقی می ماند و احتمالا برای همین قضیه جلو نیامدند اما شخصا به همراه تنی چند از دوستانم برای خرید یکی از این دو تیم برنامه داریم اما خب ما هم نمی توانیم بی گدار به آب بزنیم!
او افزود: «دست وزارت ورزش درد نکند که شرایط خصوصی سازی را به وجود آورد و انتقال استقلال و پرسپولیس از دولت به بخش خصوصی را در اختیار سازمان خصوصی سازی گذاشت. به هرحال این کاری بود که بیش از بیست سال دولت های قبلی یا نخواستند انجام بدهند و یا زورشان نرسید انجام بدهند و وزارت ورزش دولت روحانی با این کار، طلسم شکن شد اما مشکل اصلی جای دیگری است. در تمام این سال ها که کارشناسان می گفتند استقلال و پرسپولیس باید از دست دولت خارج و به بخش خصوصی واگذار شوند، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی می توانستند حداقل قانون کپی رایت و حق پخش تلویزیونی را مصوب کنند تا الان دو باشگاه لااقل دو منبع درآمد مشخص داشته باشند. در تمام دنیا درآمد باشگاه ها از چهار بخش مهم بلیت فروشی، اسپانسرینگ، حق پخش تلویزیونی و کپی رایت حاصل می شود اما ما غیر از مبلغ ناچیز اسپانسر که آن هم پیش خور شده، هیچ کدام را نداریم! خب، شما به جای ما، وقتی نه اموال این دو باشگاه اموال است و نه درآمد مشخصی دارند، برای چه باید پول خودمان را دور بریزیم. اگر قانون کپی رایت رعایت می شد و اگر نمایندگان مجلس شورای اسلامی، که خوشبختانه 60 درصدشان هم در هیات رئیسه فدراسیون های ورزشی و هیات مدیره باشگاه های ورزشی حضور دارند، یک قدمی برای خودکفایی ورزش برمی داشتند، الان برای هر کدام از دو تیم ده ها پاکت می آمد. الان ما باید پول چه چیزی بدهیم، پول اسم؟!»
***
به نظر می رسد اشاره این متقاضی خرید سرخابی ها به حضور 60 درصد نمایندگان مجلس در مدیریت ورزش به افشاگری چند روز قبل یک روزنامه ورزشی برمی گردد. چند روز پیش یکی از روزنامه های ورزشی نوشته بود 150 نماینده مجلس شورای اسلامی از طریق حضور در مجلس عضو هیات مدیره باشگاه ها و هیات رئیسه فدراسیون های ورزشی شده اند و در ازای کمکی که ورزش به مجلس کرده، مجلس هیچ کمکی به ورزش نکرده است.
*بانک ورزش

دیدگاهتان را بنویسید