امیر قلعهنوعی در نیم فصل اول رقابتهای لیگ برتر انتقادهای زیادی از ملیپوشان تیمش داشت.
امیر قلعهنوعی در نیم فصل اول رقابتهای لیگ برتر انتقادهای زیادی از ملیپوشان تیمش داشت. میتوان گفت هر وقت استقلال شکست میخورد سرمربی آبیپوشان گریزی به ناآماده بودن ملیپوشان خود میزد و دلیل پرداختن به این موضوع نیز این بود که اعتقاد داشت ملیپوشان پس از حضور در جامجهانی انگیزههای خود را تا سطح قابل توجهی از دست دادهاند و به همین علت توان واقعی خود را در استقلال به کار نمیگیرند. این نظر سرمربی آبیپوشان تا حدودی هم واقعی بود. عملکرد بازیکنان ملیپوش استقلال آنقدر ضعیف بود که حتی جای دفاعی هم برای این نفرات باقی نمیگذاشت. به همین دلیل بود که نفراتی مانند صادقی، بیگزاده، حیدری و تیموریان در مقابل انتقادهای قلعهنوعی حرفی نمیزدند و فقط پس از پایان نیم فصل برخی از آنها به رفتار صورت گرفته معترض شدند و میگفتند که قلعهنوعی باید رفتار بهتری را با آنها در پیش میگرفت. در هر صورت واکنش قلعهنوعی هم به این شکل بود که هر کس ناراضی است میتواند از استقلال برود. موافقت او با رفتن تیموریان، کنار گذاشتن صادقی از فهرست تیم که البته از سوی توفیقی وتو شده و پیغامهای زیاد برای بیگزاده که اگر میخواهی بروی در
خروجی به روی تو باز است نشان میدهد که سرمربی آبیپوشان زیاد دوست ندارد در نیم فصل دوم روی ملیپوشان خود حساب چندانی باز کند.
از یک طرف میشود گفت که با جذب نفرات جدید سعی کرد تا حد امکان اتکای تیم به ملیپوشان را بکاهد و از طرف دیگر مشخص نیست که چطور میخواهد از کنار نامهایی مانند بیگزاده، صادقی و حیدری بگذرد و از آنها در ترکیب تیم سودی نبرد. البته قلعهنوعی حق دارد نفرات تیمش را با سلیقه خودش انتخاب کند و کسی هم نمیتواند ایرادی به وی وارد کند، اما اگر سرمربی آبیپوشان چنین طرحی را اجرایی کند و نگاه چندانی به نفرات ملیپوش خود نداشته باشد، درصورت عدم نتیجهگیری تیم با هجمهای از انتقادات روبهرو خواهد شد. در این راه بهتر است سرمربی آبیپوشان به جای کنار گذاشتن کامل نفرات ملیپوش راه درست استفاده کردن از آنها را پیدا کند و در دستور کار خود قرار بدهد. قطعا بازیکنانی مانند حیدری، صادقی و بیگزاده اگر از نظر شرایط روحی و روانی در وضعیت مطلوب قرار داشته باشند، میتوانند کمک زیادی به قلعهنوعی و تیمش بکنند و تیم را در مسیر موفقیت قرار بدهند.
دیدگاهتان را بنویسید