- 72 درصد از گل هایش را روی ضربات شروع مجدد و سانتر ها خورده است ، پس عملا تیموریان از این طریق نمی تواند کمک چندانی به سازمان دفاعی تراکتور کند
-
مهیار اسعد- بدون شک یکی از مهمترین نقل و انتقالات نیم فصل انتقال آندو تیموریان از استقلال به قرمز های تبریز بوده ، انتقالی که صحبت های زیادی از آن به میان آمد ، اما این بار می خواهیم با نگاهی فنی به استقبال این مسئله برویم .
مسئله نیازِ تراکتورسازی به یک هافبک دفاعی غیرقابل انکار هست ، همانطور که در بازی های گذشته مشاهده کردیم در این پست جابه جایی های متعددی به منظور پیدا کردن بازیکنی مطمئن انجام گرفت . در ادامه این انتقال را در سه مبحث بررسی خواهیم کرد .
مبحث اول : تأثیر در فاز دفاعی - در فاز دفاعی تراکتور بیشترین ضربه را با آمار 47 درصد از میانه خورده است ؛ همانطور که می دانیم هافبک های دفاعی نقش ویژه ای در ستون ساختار دفاعی یک تیم دارند و کادرفنی تراکتور بیش از آنکه این ایراد را در نفرات دفاع میانی خود ببیند ، در بازیکنِ پست هافبک دفاعی دیده است و خرید ها هم بر این نظریه صحه می گذارد ؛ به همین منظور اصرار زیادی برای جذب آندو تیموریان به عنوان گزینه اول خود داشتند .این موضوع را از دو دیدگاه بررسی میکنیم : نخست آنکه تراکتورسازی در بازی های گذشته به خوبی جلوی D خود را پوشش داده بود و این تیم از این طریق ضربه ای نخورد ؛ اما در مقوله اجازه نفوذ به یک سوم دفاعی خود این تیم با شکست مواجه شد وبه تبع نیاز به بازیکنی که دارای خصوصیات بارزِ ball interception، ball collection ، جدال های تن به تن و ... باشد مشهود است . نکته اینجاست که آندو تیموریان بازیکنی هست که بتواند در ارسال ها و همینطور ضربات ایستگاهی که روی دروازه تراکتور شکل می گیرد موثر باشد ؟ بازیکنی با خصوصیات تیموریان کمتر در این مقاطع از بازی موثر واقع می شود و از طرفی تراکتور 72 درصد از گل هایش را روی
ضربات شروع مجدد و سانتر ها خورده است ، پس عملا تیموریان از این طریق نمی تواند کمک چندانی به سازمان دفاعی تراکتور کند ، اما تیموریان می تواند آمار 23 درصد گل های خورده تراکتور که از روی پاس های کوتاه بوده است را بهتر کند و مانع از این روش گل خوردن در تراکتور شود .
مبحث دوم : تأثیر در فاز تهاجمی - در جریانیم که نسل جدید هافبک های دفاعی در فوتبال روز دنیا به مهره ای کلیدی در پی ریزی حملات و همینطور نگه داشتن فشار روی دروازه حریفان دارند ؛ در این مبحث تیموریان هر گاه به لحاظ بدنی آماده بوده است موفق عمل کرده و بالعکس هر گاه که از شرایط ایده آل بدنی به دور بوده با مشکل مواجه شده است . در خصوص نگه داشتن و همینطور ایجاد فشار در هنگام حملات تیم می توان گفت تیموریان به خوبی عمل می کند. با توجه به بررسی های صورت گرفته در چندین بازی ، تیموریان با میانگین تایمینگ 1/2 الی 8/2 دارای تایمینگ زمانی مناسبی است و این می تواند در شکلی گیری ضد حملات به تراکتور کمک کند .
مبحث سوم : مسائل روانی - مسلما حضور تیموریان در هر تیمی می تواند بار روانی مناسبی برای هم تیمی ها ، سکو ها و کادرفنی باشد و حضور این بازیکن بار روانی مثبتی خواهد داشت ؛ در این میان یک مسئله که ذهن را درگیر می کند این است که تیموریان بعد از بازی های جام ملت های آسیا قرار است در ترکیب تراکتور ایفای نقش کند و صرف نظر از هر نتیجه ای در جام ملت ها ، چه نتیجه خوب و چه ضعیف دچار خستگی روحی می شود ، البته این مورد را می توان با توجه به انگیزه این روز های تیموریان برای اثبات خویش تا حدودی حل شده دانست ، اما یک بازیکن تا یک بازه زمانی خاصی می تواند به لحاظ بدنی در پیکِ آمادگی خود باشد و بعد از گذر از آن زمان در نمودار بدنی دچار افت کوتاه مدتی می شود ؛ با توجه به بازی های جام ملت ها که در پیش داریم نباید تردید کرد که کی روش بازیکنان را به لحاظ بدنی به پیکِ آمادگی می رساند و ملی پوشان بعد از آن با یک دوره ی کوتاه افت بدنی مواجه می شوند و این همان زمانی هست که به لحاظ روانی روی تیموریان می تواند اثر بگذارد ؛ تیموریان برای جا افتادن در تراکتور و همینطور با توجه به دلایلی که ذکر شد نیاز به زمان دارد ، اگر این زمان به
وی داده شود که بتواند بازیابی جسمی کند که به دنبال آن با توجه به نمایش خود در زمین وضعیت روانی نیز مطلوب می شود ، آنگاه می توان مسائل روانی مثبت را در خصوص تیموریان مشاهده کرد و در غیر این صورت اگر زمانِ لازم بعد از جام ملت ها به وی داده نشود تیموریان با چالشی دیگر مواجه خواهد شد .
دیدگاهتان را بنویسید