فرافکنی و همه قصورها و تمام تقصیرها را متوجه یک غلط داوری کردن چقدر جبران مافات خواهد کرد؟ کمبودهای مربوط به بازی تیم پرسپولیس که به ناقص شدن روند حرکتی بازیکنانی نظیر محمد نوری، مهدی طارمی، حمید علیعسگری و هادی نوروزی منجر میشود، ریشه در کدام واقعیتهای عینی دارد یا برآمده از کدام ناواقعیت است؟
«هر کسی از ظن خود شد یار من»! آیا حمید درخشان، در مقام مربی پرسپولیس باید با ظن و گمان به استقبال رخ دادهها و رخ ندادهها برود؟ آیا حمید درخشان، نباید - و نمیبایست تا امروز - از حوادث خوب و بد که برای تیمش رخ داده و از این پس هم رخ میدهد، درسهای عبرتآموز بگیرد؟
آری! اومانا به خطا و به غلط از بازی اخراج شد، اما زودتر از کارت زرد داور، کارت قرمزهای درخشان، حق بازی کردن ششدانگ و حق بازی کردن با تمام وجود را از پرسپولیس و مردان کلیدیاش گرفته بود!
رک دیدیم و راست میگوییم، در بازی مطلوب، اما نه معقول و نه هدفمند پرسپولیس، راهکاری برای استفاده از تمام ظرفیت محمد نوری، مهدی طارمی، خانزاده، نوروزی، علیعسگری و حسینی وجود ندارد!
در همین بازی آخر، در همین باخت خودخواسته برابر بچههای نفت و جوانان منصوریان، تدبیر پرسپولیس چه بود؟ طارمی که باید در هر بازی کارهای کارستانی انجام دهد، جز یک بار که هر چه باید میکرد کرد، در دقایق دیگر، چگونه در خدمت یاران خود بود یا چرا نبود؟
محمد نوری که گلزنی مهم نشان داده، که با سروپا دروازه حریفان را باز میکند، با کدام ترتیبات حرکتی، به خدمت تیم درآمد و چگونه از عملیات با توپ و بدون توپ همبازیان خود بهره برد؟ اصلاً بهرهای برد؟ یا بازی جزیرهای سرخها، به او هم مثل همه، هیچ مجالی نداد؟
تدابیر کاربردی آقای درخشان، در مقابل ذوبآهن برای از کار انداختن تبریزی، رجبزاده و حدادیفر چه بود؟ نوری، طارمی - که حالا بازیکن مهمی در پرسپولیس به شمار میآید - هادی نوروزی، چگونه از نتیجه مقطعی عملکرد خانزاده، کفشگری و علیعسگری برخوردار شدند؟ آیا این پیوستگی حرکتی در کار بود؟
آقای درخشان! کلاه خودتان را قاضی کنید! حرف شما، بدون کمترین «ان قلت» حجت! آیا این تغییرات نفری که در بازی پرسپولیس - هم برابر ذوبآهن و هم برابر نفت تهران - انجام دادید، در تعریف «تعویض» میگنجد؟ یعنی این جابهجایی نفرات، تعویض را معنا میدهد؟
یعنی با آوردن فلانی و نیاوردن بهمانی - که زننده گل تیم شما در بازی با نفت بود - قدمی در جهت بازی بهتر پرسپولیس برداشته شد؟
آقای درخشان! اشتباه داوری را در مورد اخراج اومانا نمیتوان رو کرد، اما پیش از کارت زرد بیجای آقای داور، باید به چیدمان ناقص و بازی باری به هر جهت و از دست دادن توپ و تبدیل کاپیتانی نوری به یک بازیکن معمولی اشاره کرد و غلطهای این تفکر متکی به فکر نکردن و متکی به فکر نداشتن را دید و باز شماری و دوباره گویی کرد!
پرسپولیس، حریف افکار روشن و بازی ساده ذوبآهن که در همه جای زمین «آقا وسط» راه میانداخت نشد! پرسپولیس اما، قبل از این گرفتار افکار نداشته و بازی فاقد منطق خود شد! پرسپولیس حق دارد تا بگوید: من از بیگانگان هرگز ننالم!
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد!
آری، آری! پرسپولیس چند برابر بیشتر از داوری، از خودش خورده است، البته از داوری هم.
999/999
«هر کسی از ظن خود شد یار من»! آیا حمید درخشان، در مقام مربی پرسپولیس باید با ظن و گمان به استقبال رخ دادهها و رخ ندادهها برود؟ آیا حمید درخشان، نباید - و نمیبایست تا امروز - از حوادث خوب و بد که برای تیمش رخ داده و از این پس هم رخ میدهد، درسهای عبرتآموز بگیرد؟
آری! اومانا به خطا و به غلط از بازی اخراج شد، اما زودتر از کارت زرد داور، کارت قرمزهای درخشان، حق بازی کردن ششدانگ و حق بازی کردن با تمام وجود را از پرسپولیس و مردان کلیدیاش گرفته بود!
رک دیدیم و راست میگوییم، در بازی مطلوب، اما نه معقول و نه هدفمند پرسپولیس، راهکاری برای استفاده از تمام ظرفیت محمد نوری، مهدی طارمی، خانزاده، نوروزی، علیعسگری و حسینی وجود ندارد!
در همین بازی آخر، در همین باخت خودخواسته برابر بچههای نفت و جوانان منصوریان، تدبیر پرسپولیس چه بود؟ طارمی که باید در هر بازی کارهای کارستانی انجام دهد، جز یک بار که هر چه باید میکرد کرد، در دقایق دیگر، چگونه در خدمت یاران خود بود یا چرا نبود؟
محمد نوری که گلزنی مهم نشان داده، که با سروپا دروازه حریفان را باز میکند، با کدام ترتیبات حرکتی، به خدمت تیم درآمد و چگونه از عملیات با توپ و بدون توپ همبازیان خود بهره برد؟ اصلاً بهرهای برد؟ یا بازی جزیرهای سرخها، به او هم مثل همه، هیچ مجالی نداد؟
تدابیر کاربردی آقای درخشان، در مقابل ذوبآهن برای از کار انداختن تبریزی، رجبزاده و حدادیفر چه بود؟ نوری، طارمی - که حالا بازیکن مهمی در پرسپولیس به شمار میآید - هادی نوروزی، چگونه از نتیجه مقطعی عملکرد خانزاده، کفشگری و علیعسگری برخوردار شدند؟ آیا این پیوستگی حرکتی در کار بود؟
آقای درخشان! کلاه خودتان را قاضی کنید! حرف شما، بدون کمترین «ان قلت» حجت! آیا این تغییرات نفری که در بازی پرسپولیس - هم برابر ذوبآهن و هم برابر نفت تهران - انجام دادید، در تعریف «تعویض» میگنجد؟ یعنی این جابهجایی نفرات، تعویض را معنا میدهد؟
یعنی با آوردن فلانی و نیاوردن بهمانی - که زننده گل تیم شما در بازی با نفت بود - قدمی در جهت بازی بهتر پرسپولیس برداشته شد؟
آقای درخشان! اشتباه داوری را در مورد اخراج اومانا نمیتوان رو کرد، اما پیش از کارت زرد بیجای آقای داور، باید به چیدمان ناقص و بازی باری به هر جهت و از دست دادن توپ و تبدیل کاپیتانی نوری به یک بازیکن معمولی اشاره کرد و غلطهای این تفکر متکی به فکر نکردن و متکی به فکر نداشتن را دید و باز شماری و دوباره گویی کرد!
پرسپولیس، حریف افکار روشن و بازی ساده ذوبآهن که در همه جای زمین «آقا وسط» راه میانداخت نشد! پرسپولیس اما، قبل از این گرفتار افکار نداشته و بازی فاقد منطق خود شد! پرسپولیس حق دارد تا بگوید: من از بیگانگان هرگز ننالم!
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد!
آری، آری! پرسپولیس چند برابر بیشتر از داوری، از خودش خورده است، البته از داوری هم.
999/999
منبع: خبر ورزشی
دیدگاهتان را بنویسید