پرسپولیس تیم بزرگی است که در محبوبیت آن هم هیچ شکی نیست اما همین تیم معروف بازیکنانی دارد که چندان بزرگ نیستند و یا فقط اسم بزرگی دارند!
میپرسید چرا؟ توضیح میدهیم:
دربی با سوت یدا... جهانبازی آغاز میشود. استقلال برگهای برندهاش را رو کرده است. آندرانیک تیموریان در میانه میدان میجنگد و به هیچ کس رحم نمیکند. خسرو حیدری از راست نفوذ میکند و هاشم بیکزاده هم خودی نشان میدهد اما آن طرف دست و پای برخیها میلرزد. محمد نوری و محسن بنگر تنها به نظر میرسند و انگار وزنهای چند کیلویی به پای بازیکنان سرخپوش وصل شده است!
استقلالیها تهاجمی بازی میکنند و به لطف مهرههای اسمیتر خود در دقیقه 44 روی ارسال خسرو حیدری و ضربه تمامکننده سجاد شهباززاده به گل برتری میرسند تا پرسپولیسیها را پکر و سرخورده به رختکن بفرستند.
در ادامه بازی و نیمه دوم هم اتفاقی نمیافتد. آرش برهانی از چپ و خسرو حیدری از راست تکتازی میکنند و ظاهراً پرسپولیس توان مقابله با ستارههای آبی را ندارد اما از دقیقه 60 ناگهان سر و کله مهدی طارمی پیدا میشود. جوان مستعد بوشهری که با دستور حمید درخشان جایگزین حمید علیعسگری میشود، جوانکی که 12 دقیقه بعد با یک حرکت آکروباتیک تیر دروازه استقلال را میلرزاند تا نقطه عطف بازی را رقم بزند.
با این ضربه برگردان و اصابت آن به تیر دروازه، پرسپولیسیها به خود میآیند که دروازه استقلال را هم میتوان گشود و یک دقیقه بعد همین جوان روی ارسال بلند عالیشاه ضربه سر میزند و توپ را برای محمد نوری میکارد تا این یکی گل تساوی را به ثمر برساند.
اگر فکر کردید مهدی طارمی با همین دو صحنه به نمایش تحسینبرانگیز خود در دربی خاتمه میدهد سخت در اشتباهید! او در ادامه نیز یک پنالتی برای پرسپولیس میگیرد که از چشم داور مسابقه پنهان میماند و... خلاصه آن که جوانی کمادعا و شهرستانی سوار بر استعداد ذاتیاش یک شبه ره صد ساله را میپیماید و این یعنی مایه خوشحالی!
البته تا حدود زیادی هم این نگرانی وجود دارد که همین جوان فردا پس فردا با آرنج بازیکنان حریف را نزند! داوران را هل ندهد و پس از مصدومیت و از دست دادن بازی هم سر از منزل خوانندههای زیرزمینی درنیاورد!
منبع: خبر ورزشی
دیدگاهتان را بنویسید