ناصر ابراهیمی از جنس فوتبال است. صحبتهای او در مورد اتفاقات این روزهای فوتبال ما جای تامل و توجه دارد. او از بیانضباطیها در پرسپولیس و بازیکنسالاری میگوید. از دعوای مایلیکهن و دایی و از برنامههای کی روش هم انتقاد میکند.
این روزها انتقادهای زیادی از پرسپولیس میشود. شما به عنوان یکی از مربیانی که افتخارات زیادی را با این تیم به دست آوردید شرایط را چطور ارزیابی میکنید؟
مشکلات پرسپولیس یکی دو تا نیست. وقتی در عرض 12 سال حدود 15 مدیرعامل عوض میشود نباید زیاد انتظار داشت. ما در پرسپولیس از مدیرعامل دو ماهه داشتیم تا سه ساله اما کدامشان به تیمهای پایه توجه داشتهاند. ک روز من شدم مدیر آکادمی پرسپولیس و قرار بود کارمان را در ورزشگاه امام رضا (ع) شروع کنیم اما هیچ خبری نشد چون برنامهریزی نداشتند. نتیجه همین بیتوجهیها میشود باخت به ویتنام و… من یک نمونه دیگر هم برایتان بگویم.
بفرمایید.
در حال حاضر یکی از بازیکنان قدیمی پرسپولیس در همین دو سه سال، شش مربی را بالا سر خود دیده است. با این شرایط بازیکن احساس میکند پس او هست و این مربیان هستند که جایگاهشان را با دو سه باخت از دست میدهند. با این وضعیت بازیکن سردرگم میشود و تا بخواهد با یک مربی به لحاظ تفکرات فوتبالی هماهنگ شود مربی جدید به تیم میآید.
به همین دلیل پرسپولیس نتوانسته بازیهای خوبی را ارائه دهد؟
به نظرم تیم این فصل، ضعیفترین پرسپولیس 60-50 سال اخیر است. اگر اشتباه نکنم سال 77، ما بازیکنان زیادی مثل مهدویکیا، دایی، باقری، کریمی، شاهرودی، امامیفر و… را از دست دادیم اما همان سال قهرمان شدیم چون یکسری بازیکن جوان و باانگیزه مثل رضا جباری، خانمحمدی، هادی مهدویکیا را جایگزین کردیم ولی الان من مربی از دیدن بازی پرسپولیس خسته میشوم. مثلا در همین بازی با گسترش دیدم که آنها در یک صحنه 20 پاس به هم دادند اما پرسپولیسیها بلد نبودند پرس کنند.
اگر بخواهید یک جمعبندی از صحبتهایتان داشته باشید…
به نظرم مشکل پرسپولیس تعویض مدیریتهای پی در پی، کادر فنی و بعد هم بازیکن است. در عوض بیاحترامی و بیمعرفتی بیش از اندازه شده است. من عکسی دیدم که حمید درخشان در حال صحبت کردن بود و یکی از بچههای تیم در حال خمیازه کشیدن! در حالی که ما امثال دهداریها را داشتیم که بدون ترس، از نام ستارههای آن موقع تیم ملی 14 بازیکن را کنار گذاشت. من هم در مقطعی تعدادی بازیکن جوان را به تیم ملی اضافه کردم اما کسی اعتراضی نکرد و تو روی ما نایستاد.
اما الان محمود خوردبین میگوید اینها انتظار دارند ما به آنها سلام کنیم!
این خیلی بد است و جای تاسف دارد. حمید درخشان باید اینها را از تیم بیرون کند. فوقش میبازد که باور کنید با جوانهای باانگیزه نمیبازد. اگر هم باخت حداقل همه میگویند با بازیکنسالاری و بداخلاقی مقابله کرد. درخشان شاگرد من بوده و از او توقع داشتم حداقل با من مشورت کند. شک نکنید تجربیات امثال من، مناجاتی و… خیلی به او کمک میکند.
با این شرایط دربی را هم پیشرو دارند و…
دربی حسابش فرق میکند. پرسپولیس مثل استقلال حتما روز دربی با انگیزههای متفاوتی به زمین میآید. ما هم زمانی که در پرسپولیس بودیم به بچهها میگفتیم به هر تیمی میبازید به استقلال نباید ببازید. شما نگاه کنید دربیهای 20-15 سال پیش چقدر هیجان و جذابیت داشت.
الان استقبالی هم از بازیها نمیشود و باید امیدوار بود که فقط روز دربی ورزشگاه پر شود.
یک زمان برای بازیهای باشگاهی 80-70 هزار نفر به استادیوم میآمدند اما الان مسوولان فوتبال کاری کردند که مردم از فوتبال دلزده و دلسرد شوند.
البته یکسری مسائل حاشیهای هم به این موضوع کمک میکند، مثل قضیه محمد مایلیکهن و علی دایی و نمونههای دیگر.
من واقعا برای فوتبال متاسفم چون شنیدم در انزلی هم کاپیتان ملوان با نصرت ایراندوست درگیر شده است. زمانی که من مربی کنار زمین مدام به داور اعتراض میکنم، نتیجهاش این میشود که پیام صادقیان هم به سینه داور میزند. پس نقش معلمی این میان چه میشود؟ باید اول فصل و قبل از عقد قرارداد با بازیکن اتمام حجت میکردند.
چطور ؟
باید به بازیکن بگویند که مثلا ما با یک میلیارد تومان تو را جذب میکنیم تا فقط روی نیمکت بشینی اگر قبول نکرد خداحافظ. باید به او یاد داد که احترام مربی، داور، تماشاگر را داشته و در طول فصل اینها را از او خواست.
در زمانی که من سرمربی تیم ملی بودم ستارههایی مثل درخشان، محمدخانی، عابدزاده، پیوس و… بودند. شما یک روزنامه بیاورید که نوشته باشد ابراهیمی با آنها درگیر شده است. ما در زمین تمرین بسیار جدی بودیم و در بیرون هم رفاقت داشتیم اما از وقتی که پول آمد خیلی چیزها خراب شد و الان هم ما به آتش امروزیها میسوزیم!
چطور ؟
برای اینکه هر جا میرویم به ما میگویند میلیاردی پول میگیرید در حالی که در این 47 سال 200 میلیون هم نگرفتم و اگر کارمند بازنشسته برق نبودم وای به حال امثال ابراهیمیها بود!
در مورد قضیه مایلیکهن و دایی صحبت نکردید.
من اولین مربی بودم که هر دو نفر را برای اولین بار به تیم ملی دعوت کردم. مایلیکهن را به تیم ملی و بازیهایی در پاکستان و بعد روسیه بردم که عکسش را هم دارم. همینطور علی دایی را من به تیم ملی و اردوی آلمان دعوت کردم که پروین او را نمیشناخت اما الان اگر حق با هر طرف هم باشد اما این اتفاق خیلی بدی بود که یک مربی توسط شاگرد سابقش به زندان بیفتد. کجای دنیا چنین چیزی وجود داشته است؟ الان هم میشنویم که مایلیکهن گفته میخواهم در زندان بمانم تا تصفیه شوم. در همین گیر و دار، یک برنامه هم میآید علی کریمی را مقابل علی دایی قرار میدهد و نتیجه همه اینها رفتن مایلیکهن به زندان میشود که در نهایت برگردد به ضعف فدراسیون فوتبال که رییس آن باید استعفا دهد. در واقع غیر از آقایان کاظمی و تاج و چند نفر همه باید از فدراسیون بروند.
بیشتر توضیح میدهید؟
ما در جام جهانی در گروهمان چهارم میشویم، لژیونر هم در اروپا و در سطح اول فوتبال این قاره نداریم آن وقت قرارداد کی روش را تمدید میکنند. چرا از والیبال الگوبرداری نمیکنند؟ سرمربی تیم ملی میگوید برای پولادی جانشین ندارد، واقعا این حرف یعنی چه؟ به هر حال وقتی یک پیشکسوت و بزرگتر بالای سر فوتبال نباشد نتیجهاش همین خواهد شد.
خیلی از مربیان هم به تعطیلی طولانیمدت لیگ اعتراض داشتند.
من از آقای کی روش میپرسم که آیا لیگ پرتغال هم این همه تعطیلی دارد؟ ایشان ما را به سالهای قبل بردند در حالی که اگر آن روزها اردوهای تیم ملی زمانش زیاد بود در عوض قهرمان میشدیم. شما ببینید تیم ملی در آفریقا، اتریش و برزیل اردو میزند، تیم جوانان با ویتنام، میانمار و یمن بازی دارد اما با مهدویکیا در آلمان اردو میزند، در نهایت هم رییس فدراسیون خنده تحویل مردم میدهد.
صحبت پایانی.
وقتی اتاق فکر فدراسیون فوتبال کوچک باشد و امثال یاوریها، مناجاتیها، پورحیدریها و حبیبیها نباشند شرایط فوتبال ما از این هم بدتر خواهد شد.
دیدگاهتان را بنویسید