53653

یادداشت فنی بازی پرسپولیس و سایپا؛ یک شوت، یک ایستگاهی و دیگر هیچ

پرسپولیس باز هم شکست خورد، این بار در خانه و در مقابل یک تیم کاملاً با برنامه مانند سایپا که به لطف قدرت تحلیلگری سرمربی خود یعنی مجید جلالی، برای تک تک دقایق بازی برنامه ریزی کرده بود و تقریباً هم طبق همین روند موفق شد سرخپوشان را در روزی که هیچ دوربین تلویزیونی برای ثبت تصاویر در استادیوم حضور نداشت، با شکست بدرقه کند.
تیم تحت هدایت حمید درخشان در این بازی بدون شک یکی از کم رمق ترین پرسپولیس های چند فصل اخیر بود، تیمی بدون برنامه و طرح برای حمله و تقریباً منسجم در خط دفاعی که البته این انسجام هم هیچگاه به صورت جدی توسط مهاجمین حریف مورد آزمایش قرار نگرفت تا عیار واقعی اش مشخص شود، در روزی که شاید تنها 5 هزار نفر شاهد بازی و شکست پرسپولیس بودند، حمید درخشان در کنفرانس خبری مدعی شد که تیمش بازی خوبی را ارائه داده است و مستحق شکست نبوده است، مسئله ای که خود نشان دهنده عدم اشراف کامل وی به اوضاع تیم محبوب پایتخت است.
پرسپولیس در روزی بازی را به سایپا واگذار کرد که به جرات می توان گفت در طول نود دقیقه بازی حتی نتوانست دو موقعیت مسلم گلزنی را در جریان بازی خلق کند، تنها موقعیت خلق شده توسط سرخپوشان در نیمه اول فرار عالیشاه از سمت راست و پاس رو به عقب وی بود که با ضربه بی دقت و بد احمد نورالهی به جای نرسید و در نیمه دوم هم اگرچه تا قبل از گل برتری سایپا، پرسپولیس تا حدودی به حریف خود فشار آورد، اما هیچ موقعیت جدی بر روی دروازه حریف خود خلق نکرد، در این نیمه هم تنها موقعیت در جریان بازی سرخپوشان حرکت پا به توپ احمد نورالهی بود که با شوت بسیار بد او هدر رفت. دیگر خطر قابل توجه تیم درخشان در این بازی، ضربه ایستگاهی دقیقه 93 پیام صادقیان بود که با واکنش عالی محمدرضا اخباری دروازه بان سایپا به کرنر فرستاده شد.

[بنگر]

در این بازی بیشتر از گذشته فقدان قدرت رهبری بر روی نیمکت پرسپولیس به چشم آمد، جایی که حمید درخشان نه تنها از همان ابتدای بازی در چیدن ترکیب تیمی خود دچار اشتباه شده بود و نتوانسته بود از همان اندک مهره های موجود در تیمش هم به درستی استفاده کند، بلکه در جریان بازی هم با تعویض های که انجام داد، نشان داد نداشتن فاکتور بازیخوانی را هم باید به لیست نداشته های او اضافه کرد. زوج تدافعی میانه میدان پرسپولیس در این بازی را مهرداد کفشگری و مایکل اومانا تشکیل داده بودند، اومانا در شرایطی در پست غیر تخصصی خود یعنی هافبک تدافعی بازی می کرد که احمد نورالهی در سمت چپ به بازی گرفته شده بود و از طرف دیگر مهرداد کفشگری به واسطه نیمکت نشینی های طولانی به وضوح از آمادگی مناسب به دور بود و همین امر موجب شده بود تا پرسپولیس میانه میدان را به راحتی به هافبکهای با تجربه حریف یعنی ابراهم صادقی، حکیم نصاری و حامد شیری واگذار کند، مسئله ای که در صحنه به ثمر رسیدن گل سایپا به خوبی قابل مشاهده بود، میلاد میداوودی در میانه میدان توپ را گرفت، چرخید، دروازه را نگاه کرد و از فاصله بیش از 30 متری و بدون هیچگونه مزاحمتی از سوی هافبکهای تدافعی پرسپولیس شوتش را راهی دروازه کرد تا با اشتباه نیلسون دروازه سرخپوشان باز شود.
از طرف دیگر، حمید درخشان در شرایطی تصمیم گرفت در دقیقه 54 شهاب زاهدی را با مهدی طارمی تعویض کند که بر روی نیمکت افشین اسماعیل زاده ای را در اختیار داشت که نه تنها از تجربه بیشتری برخوردار بود، بلکه قدرت بازیسازی و البته تهاجمی بیشتری هم نسبت به هم تیمی خود داشت و گزینه کاملاً بهتری برای تعویض بود و می توانست با آوردن او به زمین، مثلث صادقیان، عالیشاه و اسماعیل زاده را که اتفاقاً درک متقابل خوبی هم از بازی یکدیگر دارند، در زمین تشکیل بدهد، اما درخشان نه تنها اسماعیل زاده را خیلی دیر و در دقیقه 88 آن هم با خارج کردن تنها فوروارد تخصصی تیم خود یعنی محمد عباس زاده وارد میدان کرد، بلکه با بازی دادن به شهاب زاهدی، عملاً برای مدت سی و پنج دقیقه سمت چپ تیم خود را از کار انداخت و تا انتهای بازی هیچ حرکت تاثیرگذاری از آن جناح برای سرخپوشان شکل نگرفت.

[گزارش تصویری: دیدار فوتبال تیم‌های پرسپولیس و سایپا 22] از دیگر نکات قابل توجه این بازی می توان به لحظه ای اشاره کرد که سرمربی پرسپولیس در اقدامی عجیب و نخ نما شده، محسن بنگر بلند قامت را به خط حمله تیمش اضافه کرد و بازی مستقیم با ارسالهای بلند را در دستور کار خود قرار داد، تاکتیکی بسیار قدیمی که در فوتبال خودمان هم سالهاست که دیگر منسوخ شده است، حمید درخشان با اتخاذ این تاکتیک در دقایق آخر بازی رسماً دستهای تیمش را به نشانه شکست در برابر برنامه های سایپا و سرمربی باتجربه اش بالا برد و نشان داد که در شرایط سخت بازی دچار استیصال می شود و او کسی نیست که بتواند در لحظات حساس تصمیمات درست را بگیرد.
اما شاید مهمترین نکته بازی پرسپولیس در این دیدار را بتوان عدم آمادگی کامل پیام صادقیان دانست، او که خود در اوایل نیمه دوم بازی وارد زمین شده بود، در طول 40 دقیقه حضورش در زمین علیرغم تلاش زیادی که برای مثمر ثمر بودن انجام داد، به غیر از زدن یک ضربه ایستگاهی دیگر هرگز نتوانست حرکت مفیدی را انجام بدهد و عملاً در میان مدافعین و هافبکهای سایپا گرفتار بود، بدون شک آماده بودن پیام صادقیان به منزله بهتر چرخیدن چرخهای هجومی پرسپولیس خواهد بود، اما از این مسئله نیز نباید به راحتی گذر کرد که پرسپولیس در خط حمله خود مشکل گلزنی دارد و نبود یک مهاجم هدف ششدانگ یکی از مشکلات اصلی این تیم است چیزی که می تواند موجب هدر رفتن زحمات و خلاقیتهای بازیکنی مانند پیام صادقیان شود.

دیدگاهتان را بنویسید