49616

بایرن مونیخ در مسیر توتال فوتبال

طرفدارى- تاکتیک هاى فوتبالى معمولا با استفاده از چیدمانها و سیستم هایى نظیر 1-3-2-4 یا 3-4-3 معادل گرفته مى شوند، اما براى پپ گواردیولا این گونه نیست و او مدت ها است که خود را از این قید و بندهاى تاکتیکى رها کرده است، همانند بازى بایرن مونیخ مقابل زسکا مسکو.

یوهان کرایف رویایى بزرگ در سر داشت، او به عنوان سرمربى بارسلونا مى خواست نوعى فوتبال را به نمایش گذارد، که انعطاف پذیر و آزاد باشد و در آن هر بازیکنى توانایى بازى در هر پستى را داشته باشد. کرایف خود به عنوان بازیکن بخشى از تیم فراموش نشدنى آژاکس آمستردام در دهه هفتاد میلادى بوده که فوتبال شناور و تغییر مدام پست بازیکنان در آن مشهور بوده است و البته بسیارى از فوتبال دوستان همچنان توتال فوتبالى را که یوهان کرایف در بارسلونا به اجرا مى گذاشت ستایش و تمجید مى کنند.

در حال حاضر اما تیمى دیگر ایده آل فوتبال را به نمایش مى گذارد، بایرن مونیخ به مربى گرى پپ گواردیولا که خود به عنوان بازیکن توسط یوهان کرایف کشف و پرورش یافته است. گواردیولا استیل هلندى دهه هفتاد فوتبال را در بایرن مونیخ گسترش داده و آن را باپرسینگ تهاجمى مخلوط کرده است. در دومین سال حضور او در بایرن مونیخ نتایج و ثمره هاى کار او و همچنین شباهت ایده ها و فلسفه او با توتال فوتبال بیشتر در حال نمایان شدن است.

شاید تشخیص سیستم بازى و چیدمان بایرن مونیخ در این روزها کمى دشوار باشد و نتوان آن را با اعدادى نظیر 3-4-3 یا 1-3-3-3 توصیف نمود. پپ گواردیولا پیش از این تاکید نموده بود که این ساختارهاى عددى براى او دیگر ارزشى نداشته و بیشتر شبیه به شماره هاى تلفن مى مانند، شاید با تماشاى بازى هاى اخیر بایرن مونیخ بهتر بتوان منظور گواردیولا را متوجه شد. بازیکنان به صورت مدام در حال جابه جایى هستند و تقریبا خیلى سریع و بسته به شرایط بازى،چیدمان تیم تغییر مى یابد.

در خط دفاعى بایرن مونیخ بسیار متغیرتر است و گواردیولا از زنجیره هاى سه، چهار و یا پنج نفره در این خط استفاده مى نماید، در بازى مقابل زسکا مسکو در ابتدا گواردیولا بر یک زنجیره دفاعى چهار نفره تکیه نمود که بن عطیه و دانته در دفاع میانى قرار داشتند و خوان برنات و فیلیپ لام در کناره ها بازى مى کردند، اما شاید نتوان به همین راحتى نقش و وظیف بازیکنان در بایرن مونیخ را توصیف نمود.

در بازى سه شنبه شب فیلیپ لام بر روى کاغذ و تئورى دفاع راست بود اما در طول بازى مدام به سمت مرکز زمین متمایل مى شد و از آن نقطه به بازى سازى مى پرداخت، خوان برنات در سمت دیگر بیشتر اجازه نفوذ و رو به جلو بازى کردن را داشت و حتى در برخى از زمان هاى بازى به یک هافبک کنارى تهاجمى تبدیل مى شد. داوید آلاباى اتریشى نقشى مخلوط از یک بازیکن میانى، مدافع چپ و حتى یک مهاجم را بر عهده داشت و به همین دلیل خط دفاعى بایرن مونیخ بسیار متغیر بود و گاهى از سه، چهار و یا پنج بازیکن بسته به شرایط بازى تشکیل مى شد.

دیدگاهتان را بنویسید