روزی که هیأتمدیره جدید پرسپولیس در وزارت ورزش دور هم جمع شدند تا از میان دادکان، ساکت و زادمهر یک نفر را مدیرعامل کنند، به یکباره خبر از بالا رسید که رحیمی گزینه بهتری است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ باشگاهداری یعنی ثبات در حرکت و مدیریت. وقتی مدیریت مدام دچار تغییر شود، سنگ هم روی سنگ بند نمیشود. این شرایط برای پرسپولیس و استقلال به شکل کاملاً معکوسی اتفاق افتاده است. پرسپولیس در تمام این سالها، درگیر دعواهای مدیریتی بود و صاحب درست و حسابی نداشت، مثل همین حالا، مثل یک دهه گذشته. مثل دعواهای سال 79. آنها مدام در تنش و آبروریزیهای مدیریتی بودند. شاید سالها بعد، کسی باور نکند این داستانهایی را که ما از طریق رسانهها راجع به شرایط مدیریتی باشگاه پرسپولیس برای شما نقل کردیم اما از ابتدای حرفهای شدن لیگ ایران، کمتر دیدیم استقلال با بحران در مدیریت مواجه شود؛ دوبار یا نهایتاً سه بار، آن هم بحرانهای زودگذر؛ مسائلی که قابل حل بود ولی پیش آمد دیگر...! پرسپولیس اینطور نبود، آنها باشگاهی داشتند که گاهی بدون مدیرعامل فصل را شروع میکرد. گاهی در طول یک فصل دو بار تغییرات مدیریتی داشتند و هرگز ندیدیم مدیری در این باشگاه، بدون شعار حیا کن، رها کن از پرسپولیس جدا شده باشد! این هم از اتفاقاتی که برایشان در این فصل پیش آمد، شما ریز به ریزِ داستان برکناری رحیمی را میدانید اما باید به روز اولی که او مدیرعامل شد، برگردید. 8 اردیبهشت سال 1393، روزی که هیأتمدیره جدید در وزارت ورزش دور هم جمع شدند تا از میان دادکان، ساکت و زادمهر یک نفر را مدیرعامل کنند، گویا به یکباره خبر از بالا رسید که رحیمی گزینه بهتری است. فوراً رحیمی رأی آورد و مدیرعامل شد. در روز برکناری هم چون میخواست بیتوجه به اساسنامه باشد، برکنارش کردند اما د ر استقلال چنین مسائلی وجود ندارد. باید تأکید کنیم که باشگاه استقلال به علی فتحا...زاده بدهی زیادی دارد. او شاید مدیر پولداری نبود که باشگاه را از بحرانهای مالی عبور دهد ولی یک مدیر بحران بود و ستاره اصلی فصل نقل و انتقالات. استقلال به واسطه رفت و آمدهای جالب و پیاپی فتحا...زاده کمتر با مشکلات عدیده مدیریتی مواجه بود، درست برعکس پرسپولیس. فراموش نکنید که در بحث رفتوآمد مربیان نیز استقلال بسیار موفقتر از پرسپولیس بود. آنها به لحاظ تعداد قهرمانی نیز از سرخپوشان جلوتر هستند. حالا بیاید نگاهی داشته باشیم به دوران مدیریتی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در طول رقابتهای لیگبرتر:
|
دوره لیگ |
مدیرعامل پرسپولیس |
شرح و بسط |
مدیرعامل استقلال |
شرح و بسط |
|
فصل اول |
پروین (سرپرست موقت) |
دعوای سه جانبهای پیش آمده بود بین میرزایی، مهرعلیزاده و محلوجی که در نهایت، همه چیز به کام پروین شد و او از فائقی، حکم سرپرستی باشگاه را گرفت. تیم نصفه و نیمهای بست و به خاطر باخت عجیب استقلال در بندرانزلی، قهرمان هم شد؛ پروین هم سرمربی بود، هم مدیرعامل. |
علی فتحا...زاده |
تیم تا هفته آخر صدرنشین بود اما در همان هفته به طرز مشکوکی قهرمانی را از دست دادند. |
|
فصل دوم |
پروین (سرپرست موقت) |
در این فصل نیز علی پروین همه کاره باشگاه بود. البته بیشتر تمایل نشان میداد که مدیرعامل باشد تا سرمربی. اواخر فصل به یکباره سر و کله اکبر غمخوار پیدا شد. |
علی فتحا...زاده - محمدحسین قریب |
حاشیههای کمرشکن، استقلال را آزار داد و به رده نهم جدول سقوط کردند. کار به تغییر مدیرعامل کشید تا قریب وارد معرکه شود. فتحا...زاده در این فصل، بعد از 7 سال از استقلال جدا شد. |
|
فصل سوم |
اکبر غمخوار |
او آمد و جدا از پروین، همه پروینیها مثل بهروز رهبریفرد را از تیم بیرون کرد! البته تیم با وینگو بگوویچ نتیجه نگرفت و شعارها علیه غمخوار شروع شد. |
محمدحسین قریب |
نایبقهرمانی لیگ، مزد جوانگرایی و نظم در مدیریت قریب بود. |
|
فصل چهارم |
حجتا... خطیب |
فصل خوبی نبود. همه چیز بد بود، پروین برگشت و حاشیهها هم برگشت. شعار علیه خطیب و پروین و در نهایت ماجرای بازداشت خطیب که بعدها جنجال بزرگی به وجود آورد. |
محمدحسین قریب |
باز هم استقلال مدعی ماند. فصل آرامی را پشتسر گذاشت و حاشیه خاصی از مدیریت به تیم وارد نمیشد. |
|
فصل پنجم |
محمدحسن انصاریفرد |
خطر حضور پروین هنوز هم ادامه داشت و به یک دعوای بزرگ بدل شد. انصاریفرد پروین را اخراج کرد تا محبوبتر شود! |
کاظم اولیایی - محمدحسین قریب |
اولیایی فصل را شروع کرد اما در نهایت استقلال با قریب به اولین قهرمانی در لیگبرتر رسید. آرامش آنها مثال زدنی بود. |
|
فصل ششم |
محمدحسن انصاری فرد |
با مصطفی دنیزلی، بدون بازیکن مؤثر فصل را شروع کردند و در پایان بالاتر از استقلال ایستادند اما جامحذفی را در تهران و مقابل سپاهان از دست دادند تا شعارها علیه مدیرعامل شروع شود! |
امیدوار رضایی- مقداد نجفنژاد- محمدرضا بهمنی- علی فتحا...زاده |
لیگ ششم، بدترین فصل مدیریتی برای استقلال بود. آنها اصلاً خوششانس نبودند. تیم نتیجه نمیگرفت، سرپرستهای باشگاه مدام پست میگرفتند و اخراج میشدند. در نهایت نیز فاجعه عدمارسال به موقع لیست تیم به آسیا پیش آمد تا علی فتحا...زاده دوباره به صندلی مدیرعاملی برگردد. |
|
فصل هفتم |
حبیب کاشانی |
فصل خوب، مربی جذاب و تیم قهرمان. |
علی فتحا...زاده |
کار با شور و نشاط به خاطر بازگشت ناصر حجازی استارت خورد اما تیم اصلاً نتیجه نگرفت تا تغییرات در کادرفنی شروع شود. در نهایت فتحا...زاده، قلعهنویی را برگرداند تا تیمش قهرمان جامحذفی شود. |
|
فصل هشتم |
داریوش مصطفوی - عباس انصاریفرد |
رئیس اسبق فدراسیون فوتبال آمد اما حریف حاشیهها نشد. فکر میکرد حضور قطبی و جذب بازیکنانی مثل ابراهیم توره، یک شاهکار است اما نتوانست از دعوا با هدایتی سربلند خارج شود. اواسط فصل رفت تا عباس انصاریفرد مدیرعامل شود. |
علی فتحا...زاده - امیر واعظی آشتیانی |
در همان اوایل فصل، فتحا...زاده را برکنار کردند تا واعظی آشتیانی بیاید و تیم را قهرمان کند. استقلال فصل خوبی را پشتسر گذاشت. |
|
فصل نهم |
عباس انصاریفرد- حبیب کاشانی |
انصاریفرد اصلاً اقبال سکوها را همراه خود نداشت. تیم خوب و گرانقیمتی بست ولی به خاطر شعار هواداران از این باشگاه جدا شد. بازگشت حبیب کاشانی، اصلاً برای پرسپولیسیها خوشیمن نبود. او دایی را سرمربی کرد تا تیم سوم جدول زمان کرانچار، مقامی بهتر از پنجمی بهدست نیاورد. البته دایی تیم را قهرمان جامحذفی کرد. |
امیر واعظی آشتیانی |
در این فصل، درگیری مدیریت باشگاه با برخی از استقلالیها به بهانه ریشهکن کردن فساد، تمرکز را از این تیم گرفت تا نهایتاً سوم جدول شوند. |
|
فصل دهم |
حبیب کاشانی |
درگیریهایش با علی دایی اصلاً از یاد نمیرود. در اواخر فصل، شکاف بین طرفین، پرسپولیس را به شدت زمین زد. |
علی فتحا...زاده |
بازگشت فتح ا... زاده، شانس آبیها برای جذب ستارههای لیگ را بالا برد ولی این تیم با پرویز مظلومی نایبقهرمان لیگ شد. |
|
فصل یازدهم |
حبیب کاشانی - محمد رویانیان |
اخراج دایی و دادن حکم سرمربیگری به حمید استیلی، باعث شد حبیب کاشانی هم شعارهای تندی علیه خود بشنود. او قبل از اتمام نیمفصل رفت تا نوبت به محمد رویانیان برسد. |
علی فتحا...زاده |
همه چیز داشت خوب پیش میرفت تا اینکه استقلال مقابل پرسپولیس در دور برگشت با حساب 3 بر 2 شکست خورد تا نوار بردها در دربی پاره شود. استقلال فقط قهرمان جامحذفی شد. |
|
فصل دوازدهم |
محمد رویانیان |
مردی که از فوتبال و قواعد مدیریت در آن چیز زیادی نمیدانست، با هر مصاحبهاش آرامش را از باشگاه میگرفت. او هرگز در امر انتخاب سرمربی موفق عمل نکرد. |
علی فتحا...زاده |
باز هم قهرمانی استقلال این بار به خاطر جذب ستارههای گرانقیمت. |
|
فصل سیزدهم |
محمد رویانیان - علی پروین |
رویانیان آنقدر استعفا داد تا بالاخره برکنار شد. او دایی را با یک قرارداد شگفتانگیز که نمونهاش را فقط در داستانها خواندهاید، به پرسپولیس برگرداند اما باز هم این تیم قهرمان لیگ نشد. رویانیان رفت و در عین تعجب همگان، علی پروین هدایت تیم را برعهده گرفت. |
علی فتحا...زاده |
سر باز کردن دمل بدهیها. استقلال در نتیجهگیری به مشکل برخورد و در نهایت نهتنها قهرمانی در دو جام، بلکه سهمیه آسیا هم از دست رفت. |
|
فصل چهاردهم |
علیرضا رحیمی - بهروز منتقمی |
به نظر میرسید با وجود اسپانسر و واگذاری باشگاه به بخش خصوصی، مشکلات مالی تیم حل شود اما همه چیز بدتر شد تا در اوج درگیری رحیمی با اعضای هیأت مدیره، برکناری او قطعی شود و دایی هم حکم اخراجش را بگیرد! یارگیری در این فصل، چیزی شبیه فاجعه بود. حالا هم منتقمی به عنوان سرپرست آمده اما معلوم نیست باز هم تغییراتی ایجاد خواهد شد یا نه؟ |
بهرام افشارزاده |
او بالاخره پذیرفت مدیرعامل استقلال شود. حضور افشارزاده، آرامش باشگاه و جذب ستارهها با بودجهای بالاتر از سقف قراردادها را بیمه کرد. |
دیدگاهتان را بنویسید