قوچان نژاد در سال 92 چه سرنوشت مهمی را رقم زد؟
صعود به جام جهانی شده بود مثل کابوس. مسیری دشوار پیش رو بود و دلزدگی محض از فوتبال. تیمی که مردم کم کم عادت داشتند بی غیرت فریادش کنند چطور می توانست از 3 بازی 9 امتیاز بگیرد.
باورش دشوار بود اما کارلوس کروش به کارش باور داشت. او با بازیکنانی که چندتای شان را از چند گوشه جهان آورده بود ، می خواست ماموریت غیرممکن را ممکن کند. آن هم با بازیکنانی که خیلی از کارشناسان ایرانی صدای شان می زدند:«اجنبی» چرا چون خارج از ایران بزرگ شده بودند و بیرون از کشورمان فوتبال را یاد گرفته بودند. چون حتما خاک فوتبال وطنی را نخورده بودند. یکی از این ها پسری بود با اصالت مشهدی از خانواده ورزشی قوچان نژاد ها. برادر زاده جبارخان والیبالیست معروف در مشهد. رضا که به تیم ملی آمد انتقادهای زیادی را شنید اما او بود که کلید را دوباره داد به دست ما. او بود که امید را زنده کرد و جشنی شاد را در اواسط بهمن هدیه همه مردم کرد. تعداد بازی های ملی اش برای ایران به اندازه یک دست است و در همه بازی هایی که بازی کرده برای مان گل زده. یک سال حضور ملی و درخشش در همه بازی ها . از میان همه گل هایش یک گل رنگ و بوی دیگری داشت. او شد غزال تیزپای ایران. توپ را از بازیکن کره ای دزدید و تیم ملی را از جهنم سئول به بهشت برد و شادی خیابانی را دوباره برای فوتبال به راه انداخت. او بی شک یکی از چهره های سال 92 ایران است. این را آرای شما کاربران عزیز خبرآنلاین هم نشان می دهد.
دیدگاهتان را بنویسید