اگر بخش اول مصاحبه محمود فکری را روز گذشته مطالعه کرده باشید، او در مورد موضوعات مختلف صحبت کرد؛ صحبتهای قابل تاملی که از طریق این لینک قابل دسترس است.
البته که بخش اول صحبتهای فکری وقتی کاملتر جلوه خواهد کرد که در جریان بخش دوم این مصاحبه مفصل هم قرار بگیرید؛ جایی که او علاوه بر توضیح در مورد حواشی پُرشمار این روزهای باشگاه استقلال، نظیر مشکلات فرشید اسماعیلی، مصدومیت شیخ دیایاته، جستجو برای پیدا کردن یک بازیساز در میان شاگردانش و سایر مشکلات فنی و حاشیهای آبیپوشان، بیشتر در مورد خودش حرف میزند.
او در این مصاحبه صمیمانه با پژمان راهبر، سردبیر سایت "ورزش سه" از دوران حضور در تیم ملی و خداحافظی ناگهانی گفته، از ماجرای روزهای آغازین فوتبالش در نساجی که ممکن بود با دعوت علی پروین پرسپولیسی شود، از ماجرای ویدئوی چند ثانیهای حاشیهساز پس از بازی با فولاد، از انتشار کلیپ چندثانیهای نماز خواندن و همینطور دردسرهایی که جدایی ناگهانی از نساجی مازندران در ابتدای فصل برای او ایجاد کرد. در آخرین بخش مصاحبه که فکری راحتتر صحبت میکرد و از مشکلاتش در استقلال میگفت، کاپیتان سابق آبیهای پایتخت به این سؤال پاسخ داد که برای ساختن استقلالِ رویایی مورد نظرش چقدر زمان میخواهد.
بخش دوم مصاحبه محمود فکری در آنتن را در ادامه بخوانید…
*هر وقت استقلال یک شماره ۱۰ خوب و یک بازیکن طراح داشت، خوب نتیجه گرفته است. چه در گذشته ها که امیرقلعه نویی بازی می کرد و چه بعدتر که مجتبی جباری و جان واریو بازی می کردند. شما به این موضوع اصلا اعتقادی دارید و یا برنامه ای برای استخدام یک شماره ۱۰ در تیمتان وجود دارد؟
فکری- بحث اعتقاد نداشتن که نیست. وقتی بازیکنی داشته باشید که طراح باشد، خیلی می تواند کمک کند. مهدی مهدی پور بازیکن خوبی ست و نیاز به زمان دارد. از داریوش شجاعیان استفاده کردیم که برای او مصدومیت ایجاد شد. از آرش رضاوند می خواهیم استفاده کنیم یا فرشید اسماعیلی. اما هر کدام مشکلاتی را داشته اند که هنوز نتوانسته ایم، به چیزی که دلخواه ما است برسیم. اما در مجموع بازیکنانی که بتوانند طراح باشند و مشکل ما را حل کنند، من هم علاقمندم. اما آسیب دیدگی نگذاشته. از طرفی مهدی پور چند بازی خوب بازی کرد. داریوش برسد خوب می شود. فرشید هم پست مورد علاقه اش همانجا است. همچنین رضاوند. این ها بازیکنانی هستند که اگر تمام آنها را داشته باشیم، شرایط بهتر می شود. تا الان این ها به شکل های مختلف نبوده اند. علی کریمی را سال گذشته از دست دادیم ولی به هر حال الان به زمان نیاز داریم. امیدواریم به مرور زمان هم بازیکنان جدید هماهنگ تر شوند و هم بازیکنان قدیمی مصدومیتشان بهبود پیدا کند.
* اگر دیاباته مصدومیتش تمام شود و به ترکیب اصلی اضافه شود، شما با سه مهاجم بازی خواهید کرد یا برنامه های دیگری در سر دارید؟
فکری- باز باید ببینیم که در آن بازی های خاص داشته های ما چیست. شاید شیخ برسد و بازیکنان دیگر مصدوم شوند و آسیب ببینند. ولی اگر من تمام آنها را در اختیار داشته باشم، ممکن است از تمام مهاجمانم استفاده کنم.
*یعنی ممکن است ۳-۳-۴ بازی کنید؟
فکری-الان هم ۳-۳-۴ بازی می کنیم ولی سعی می کنیم به این شکل استفاده کنیم. البته بازیکنان دیگری هم داریم. الان سبحان خاقانی و فردین رابط به عنوان بازیکنان جوان تیم در حال جا افتادن هستند. چه به عنوان رزرو استفاده کنیم، چه فیکس. بحث شخصیت و ظرفیت سازی در بازیکنان جوان هم هست که باید ایجاد کنیم تا رقابت و تمرین بیشتری داشته باشند. با آمدن شیخ به تیم، دستمان بازتر می شود و اگر همه را داشته باشیم، رقابت خوبی ایجاد می شود و در مجموع به نفع تیم ما خواهد بود و تیم تهاجمی تری خواهیم داشت.
*در ماجرای فرشید اسماعیلی بحثی در مورد ارتباط ویژه بازیکنان و اعضای هیئت مدیره مطرح شده بود که معمولا مرسوم نیست. در زمان خود شما هم همینطور بوده است. شما با این مسئله چطور کنار می آیید؛ با توجه به این نکته که به نظر نمی رسد، اعضای هیئت مدیره در این مورد خودشان را کنترل کنند.
فکری- بحثی که در این مورد وجود دارد، این است که وظایفی را به هیئت مدیره داده اند که باعث شده اعضای هیئت مدیره با بازیکنان در ارتباط باشند ولی به نظرم هر چقدر هیئت مدیره و مدیران باشگاه با بازیکنان کمتر در ارتباط باشند، بهتر است. در بحث مدیریتی باید با سرپرست تیم در ارتباط باشند و در بحث فنی با کادر فنی تیم. یعنی این ارتباط حتی اگر دوستانه باشد و هیچ اتفاقی هم نیفتد، حرف و حدیث و مشکل ایجاد می کند. زمانی که ما بازی می کردیم، اصلا هیئت مدیره را نمی شناختیم و هر وقت ضروری بود من به عنوان کاپیتان با مدیران تماس می گرفتم.
* تیم یک صدا دارد و آن هم سرمربی است. در هر صورت ارتباط هایی مثل این (بازیکن با هیئت مدیره) باتوجه به این که اعضای هیئت مدیره در مقام تصمیم گیری هستند، ممکن است این ذهنیت را برای بازیکن به وجود بیاورد که میتواند در تصمیم گیری نهاد بالاتر از سرمربی موثر باشد و اقتدار سرمربی را کم کند.
فکری - در نساجی هم اینطور نبود. هرچقدر فاصلهها بین بازیکنان و مدیران حفظ شود، فکر کنم برای تیم بهتر است. شاید من به عنوان بازیکن دوست داشته باشم با اعضای هیئت مدیره، مدیرعامل و حتی وزیر در ارتباط باشم اما در مجموعه فکر نکنم دردی را دوا کند و شاید درد بیشتر هم بشود.
* صحبت از نساجی شد، کار شما با این باشگاه به کجا رسید؟
فکری - رای را کمیته تعیین وضعیت داده و در رای مسائلی را مطرح کردند، نمونه اش صحبت خودم که میگویند فکری گفته اگر جریمه شوم خانه ام را میفروشم تا آن را بدهم. یعنی اگر من میگفتم غرامتم را نمیدهم، رای میدادند که چون گفته غرامت نمیدهم، پس جریمه نمیشود؟ در مجموع در فیفا اینطور میگویند که قرارداد باید دو طرفه باشد و اگر بند برای یک طرف باشد اصلا آن را قبول نمیکنند. مثلا اگر نساجی غرامت پنج برابری را برای من در نظر گرفته، از آن طرف هم اگر من را اخراج کند، باید این ۵ برابر را بدهد.
* از این ها گذشته شما رابطه خوبی با آقای حدادیان و امیری داشتید.
فکری - چوب این رابطه خوب را میخوریم. (با خنده)
* میخواهم بدانم چطور شد که کار به دعوای حقوقی و شکایت رسید؟
فکری - اصلش را من نمیدانم، مشکلات مالی نساجی بوده که کار به اینجا کشیده یا یک عده شیطنت کردند. چون من از روز اولی که با نساجی صحبت کردم و با آن ها قرارداد بستم، همیشه به من میگفتند چون ما استقلالی هستیم، اگر روزی بروی استقلال ما کمکت میکنیم و مشکلی نداریم. شما اصلا فکرش را هم نکن! حتی آمدند مستقیم و غیر مستقیم گفتند که ما حاضریم در بازی های آسیایی به استقلال کمک کنیم و اگر شما محمود [فکری] را میخواهید، بیاید و به شما کمک کند. حتی گفتند برای فصل جدید هم بخواهند همین کار را میکنند. این که چه شد زیر حرفشان زدند، نمیدانم. شاید مشکلات مالی بوده و میخواستند با این انتقال پولی گیرشان بیاید. شاید هم دوستان شیطنت کردند چون من هر وقت با آقای امیری و حدادیان صحبت میکردیم میگفتند مشکلی نداریم. قراردادی هم که با آن ها امضا کردم دوستانه بود. هم از مبلغ قراردادش برای فصل آینده کامل خبر نداشتم و هم این که به اصطلاح موضوع رفتنم به استقلال را کامل میگفتند که اگر بخواهی بروی، مشکلی نیست. سال دوم را به من یک مبلغی گفتند، به آقای نظری جویباری که با آن ها صحبت کرد هم رقم دیگری گفتند. من نه از مبلغ خبر داشتم و نه از
بندها، اما بعد از امضا کردن قرارداد یک روز فاصله تا بازی ماشین سازی بود. من سریع امضا کردم و وکیلم هم نبود، ما گفتیم سریع امضا میکنیم تا کارت مربیگری ام صادر شود و به تبریز میرویم و بعد مینشینیم درباره کل قرارداد و بندش صحبت میکنیم. اما بعد من هر بار مطرح کردم که یک نسخه از قرارداد را به من بدهید تا بند و مبلغش را بدانم گفتند ما این حرف ها را نداریم و دوست هستیم.
دیدگاهتان را بنویسید