149814

رازگشایی امیررضا خادم از ناگفته‌های فروش استقلال و پرسپولیس

اگر اهل ورزش باشیم ،امیر رضا خادم را باید برای مدال‌های جهانی یا المپیکش بشناسیم یا برای دوره ریاستش بر فدراسیون کشتی. این اما بخش کوچکی از سابقه قهرمانی است که نماینده مردم تهران در مجلس هفتم هم بوده است. آخرین حضورش در ورزش اما معاونت حقوقی وزارت خانه بود و مسئولیت واگذاری تیم های استقلال و پرسپولیس در دولت اول روحانی. پروژه ای که در نهایت به سرانجام نرسید.
او ناگفته‌هایی فراوان دارد درباره خصوصی سازی این تیم ها . خودش اصرار به واگذاری دارد اما از چالش های این مسیر با او گپ زدیم . از مسیری که او هم مثل ما در مسیر انجامش دلهره های بسیاری دارد.

*آقای خادم در چند وقت اخیر خیلی گوشه‌گیر شده‌اید و بعد از اتفاقات استقلال و پرسپولیس تصمیم گرفتید خیلی مصاحبه نکنید ولی امروز مزاحم شما شدیم تا درباره بحث خصوصی‌سازی استقلال و پرسپولیس صحبت کنیم. نمی‌دانم چقدر درباره این طرح شنیده‌اید و چقدر امید دارید که این بار این اتفاق رخ دهد. من خودم شخصا نگران هستم.

خدمت شما عرض کنم که من امیدوارم و تصور می‌کنم روشی که در بودجه ۹۸ دیده شد و نمایندگان مصوب کردند که بحث واگذاری از طریق بورس و فرابورس اتفاق بیفتد، به نظرم این کار شدنی است و به جز فضای بورس و فرابورس به نظرم هیچ روش دیگری برای واگذاری این دو باشگاه شدنی نیست. بحث فرابورس هم به نظرم شرایطی است که این امکان فراهم است و بستگی دارد چقدر سیاست‌ها و برنامه‌های روی این باشد که این اتفاق رخ دهد.

*الآن منطقی که دارند این است که با اضافه کردن چند مجموعه ورزشی به هریک از تیم‌ها تراز مالی‌شان مثبت شود و مثلا سند درفشی‌فر و مرغوبکار، کمپ مرحوم حجازی، وزشگاه امام رضا و شهید کاظمی را داده‌اند و اگر ۱۵۰ میلیارد هم بدهی داشته باشند با توجه به قیمت ملک و این ورزشگاه‌ها الآن ترازشان مثبت است و می‌توانند وارد بورس شوند. اما اتفاقی که می‌افتد این است که هیچ کدام از این ورزشگاه‌ها بعد از واگذاری به جز هزینه سربار چیزی برای این دو باشگاه ندارند چون مالکیتشان را احتمالا نمی‌شود و فروخت و خودشان هم غیر از ورزشگاه شهید کاظمی که محل تمرین پرسپولیس است و از آن استفاده می‌شود، بقیه امکان تمرین کردن هم در سال‌های اخیر نداشته‌اند و هزینه نگه‌داری آن‌ها چند برابر است؛ با این روش واگذاری آیا این مشکلات بیشتر نمی‌شود؟

من در جریان نحوه این انتقال‌ها نیستم ولی اگر این چند ورزشگاه که گفتید اگر واگذار شود اتفاق خوبی است چون به هرحال یکی از موضوعات جدی در بورس همین بحث دارایی شرکت‌ها است و اگر فارغ از این‌که نحوه واگذاری و شرایطش در آینده چگونه باشد این نقل و انتقال قانونا انجام شده باشد و این املاک به نام دو باشگاه سند خورده باشند و به نوعی در فضای حقوقی چنین اتفاقی رخ داده باشد، اتفاق خوبی است و خیلی نگرانی آینده برای بحث نگه‌داری و واگذاری و نوسازی نباید باشد. چون طبیعتا وقتی سهام‌دار این باشگاه را می‌خرد و بعد سرمایه‌ای هم که با شرایط مثبت بورس و فرابورس ایجاد می‌شود، خودش زمینه می‌شود که اگر یک مدیریت خوب در آنجا باشد و فقط روی برد و باخت متمرکز نشود و نگاهی میان‌مدت و درازمدت در توسعه این شرکت‌ها داشته باشد به نظرم وضعیت مناسبی را می‌توان تصور کرد ولی نسبت به این نکته‌ای که شما گفتید چون من در جریان نیستم اظهار نظر نمی‌کنم ولی به نظرم واگذاری املاک به این دو باشگاه انقدر هم ساده نباشد ولی اگر انجام شود به نظرم بحث نگه‌داری و نقل و انتقالات آینده به نوع مدیریتی که در دو باشگاه حاکم است برمی‌گردد.

*ماجرایی که وجود دارد این است که این دو تیم اموال خیلی بهتری دارند که می‌توان به آن‌ها واگذار کرد تا از همان ابتدا سودده باشد. به هرحال شما هر طوری حساب کنید و مخصوصا الآن و با مدیریت بنیاد مستضعفان که می‌توان با آن‌ها تعامل کرد و نشان داده‌اند که کمک می‌کنند، اگر مجموعه چمران یا همان بولینگ عبده به باشگاه پرسپولیس برگردد از همان ابتدا سودده است و تقریبا نیمی از هزینه‌های سالیانه این تیم را برمی‌گرداند و از آن طرف استقلال را شما که معاون وزارت ورزش بودید، می‌دانید که حداقل نیمی از اموالی که در سئول به آن تملک می‌کند متعلق به باشگاه استقلال است و مجموعه‌هایی مانند حجاب و تنیس استقلال یا دیهیم که قبلا آن را فروخته‌اند و معلوم نیست به مترو واگذار کردند در مقابل مرغوبکار قابلیت درآمدزایی دارند ولی مرغوبکار از همان ابتدا یک مجموعه زیان‌ده بود که فقط ارزش ملکی دارد. چرا شما سراغ آن‌ها نرفتید و نمی‌روند؟

آن‌ها در همان سال‌های اولیه که موضوع واگذاری به دولت یا بنیاد و جاهای دیگر بوده، این تفکیک توسط مجلس اتفاق افتاده و هرچند که آن مالک خصوصی قبل از انقلاب آن‌ها را به عنوان دارایی داشته ولی پس از انقلاب نحوه تفکیکی که حاصل شده همین وضعیت حال حاضر است و طبیعتا مجموعه‌هایی مثل چمران اصلا امکان واگذاری بدون پرداخت وجه وجود ندارد که پرسپولیس مالک آن شود چون براساس قانون جزو اموال بنیاد لحاظ شده و تغییر و تحول نیازمند تغییر مصوبه قانونی جدید است که بخواهد به صورت رایگان انتقال یابد.

*بسیاری از این اموال برگشته‌اند به صورت حقوقی پیگیری کرده‌اند و این اموال به جاهای مختلف و مالکین خصوصی برگشته است و خیلی از افراد توانسته‌اند و بخش حقوقی وزارت ورزش هم می‌توانست پیگیری کند و که این‌ها در اموال این دو باشگاه بوده تا شخص.

ما در قانون چیزهایی را داریم که فکر کنم برای مخاطبان جذاب نباید اما در قانون ما پس از انقلاب اموالی که مصادره شده، دو حالت داشته یا بحث بنیاد پهلوی یعنی متعلق به دربار و شاه بوده و بخشی هم مربوط به افراد بوده است. این‌ها به صورت تفکیک‌شده بر اساس قانون به بنیادهای مختلفی مانند بنیاد مستضعفان یا ستاد فرمان امام منتقل شده است. یک عده بعد از آن آمدند و خودشان را ثابت کردند که متخلف نبودند و اموال برای خودشان بوده و بر این اساس دریافت کرده‌اند ولی مالک اصلی اگر مدعی این نباشد خود مال به بخش‌های مختلف دولت یا بنیادهایی که اسم بردم واگذار شده و خودشان که نمی‌توانند مجدد مدعی اموال هم شوند. این‌ها فقط براساس چارچوب قانون می‌توانند بگویند که در این بخش قانون می‌گنجد نه در آن بخش.

*مثلا آقای خسروانی گفته این‌ اموال را وقف باشگاه استقلال کرده و جزو دارایی‌های این باشگاه است!

من که دفاعی ندارم و خوشحال می‌شوم که این اتفاق رخ دهد.

مگر می‌شود مالی که وقفی بوده را بگیرند؟

خود آقای خسروانی باید به اینجا بیاید و این اموال را ثابت کند که برای خودش بوده و بگیرد و بعد به هرکی که می‌خواهد بدهد؛ در این شرایط فرمایش شما صحیح است.

*باید از آن دنیا بیایند.

داستان اینطوری است و کسی که اموال آقای خسروانی را گرفته نمی‌تواند بیاید و قسمت دیگری را بدهد. خود آقای خسروانی یا هر فرد دیگری باید اول ثابت کند مال خودش است و بعد یا خودش بردارد یا به هرکس که مایل بود واگذار کند. در این اتفاقات مالک باشگاه استقلال و پرسپولیس نبوده چون این دو باشگاه هم مالک‌های دیگری داشته‌اند.

*الآن مالک باشگاه استقلال وزارت ورزش است و مالکی هم که کل اموالش را گرفته است!

دولت که مال خودش را نگرفته، برای یک فرد حقیقی بوده که براساس قانون به دولت رسیده است و دولت خودش از جای دیگری گرفته که بخش دیگری هم به جای دیگری رفته است. حالا این‌ها که نمی‌توانند مدعی هم شوند.

* دارایی این باشگاه‌ها را از آن‌ها گرفته‌اید و بعد به آن‌ها یارانه می‌دهید. خب وقتی خودشان می‌توانند با دارایی‌ها و ملک خودشان به خودکفایی برسند و بحران اجتماعی را برطرف کنند، چرا کسی از این دفاع نمی‌کند؟ اگر قانون است خب برایش قانون بنویسید، شما خودت در مجلس بودی و مسئولیت این پروژه ر هم داشته‌ای و قهرمان بودی. می‌شود دیگر و من فکر می‌کنم این را یکی باید بگوید که قانون بنویسد. این داستان منطق حقوقی دارد و باید از آن دفاع شود. هیچوقت کسی این کار را نکرده است.

منطق اجتماعی و مدیریتی دارد ولی حقوقی چیزی است که من به شما گفتم یعنی وقتی ملکی برای خودت نیست و بخشی از ان را به تو می‌دهند و بخشی را به دیگری، شما دو نفر که نمی‌توانید سر ملکی که برای دیگری است بحث کنید.

*ولی می‌توانید باهم بروید و بگویید که به اصل کاری که صاحب آن است بدهید!

اصل کاری را گفته‌اند که حقش نیست. اصل کاری آن مالک اصلی است که گفتند حقش نیست.

*وزارت الآن برای آن سوبسید می‌دهد و قصه هیچوقت درست نمی‌شود ولی اگر مال خودش را بدهد، می‌رود و کارش را می‌کند.

بحث عمومی و کلی داریم که کار عادی و راحتی است که برای دو باشگاه با سابقه و موقعیت اجتماعی و مقبولیت و مسئولیتی دارند، چهارچوبی تعیین شود که دخل و خرجشان در بیاید و مدیریت مناسبی باشد که اینقدر حاشیه نداشته باشند. این یک کلیت است که یک کار مدیریتی است و باید در یک جایی تصمیم‌گیری شود و بالاخره یک روز چهارچوب معلوم شود. اما وقتی وارد مسائل حقوقی می‌شویم و بعد طرف حساب شما من می‌شوم که قبلا مسئولیت داشته‌ام، دیگر من حقوقی باید با ۳۰۰ نماینده مجلس روبه‌رو شوم و به فرض کل دولت هم مدعی این داستان شود، مقابلش بنیاد مستضعفان یا ستاد فرمان امام و جاهایی مثل این را دارد که آن‌ها هم مدعی خودشان هستند و حرف و طرفدار خودشان را دارند و مبنا و چهارچوب قانونی خودشان را دارند. واقعیت و طبیعتش این است که از همان اول این موقعیت دو باشگاه با این مقبولیت اجتماعی که دارند حفظ می‌شد و اموالشان به خودشان داده می‌شد و چهارچوبشان با تدوین می‌شد و یک مدیریت خوب هم می‌گذاشتند که اموالشان بیشتر شود جای این‌که بدهکار شوند.

*من یک نکته‌ای بگویم و یک مثالی بزنم که این بحث را جمع کنیم و سراغ بحث مدیریتی برویم شما آن‌جا کارهای بزرگی انجام دادید. آقای خادم خیلی ساده است و اگر پرسپولیس را کنار بگذاریم می‌توان از دارایی‌های استقلال صحبت کرد. الآن یک پدرخوانده‌ای به نام سازمان تربیت‌ بدنی و بعد وزارت ورزش سرپرستی بچه‌ای را بر عهده گرفته که این‌ها جزو اموالش بودند و حالا که می‌خواهد از میان همان اموال انتخاب کند، چرا باید بدترین ملکش را بدهد؟

درست است و من بحثی در مورد این ندارم و به قول قدیمی‌ها جای دوری هم نمی‌رود. یعنی اگر این‌ها تقویت شوند، طبیعتا گرفتاری آن‌ها برای دولت هم کمتر است ولی این نکته را هم در نظر داشته باشید چون می‌خواهید وارد بحثش شوید و احتمالا مطرح می‌شود ولی در این سالی که من مسئولیت داشتم، به جرات باید بگویم که مبنا و قالب درآمدزایی و تامین هزینه‌های این دو باشگاه انجام شد و شرایطش فراهم شد.

دیدگاهتان را بنویسید