سعید اکبری؛ دو سال بعد از جدایی جنجالی امید ابراهیمی از استقلال، او سرانجام سکوتش را میشکند. بعد از جامجهانی روسیه، طرفداران عمیقا دوست داشتند او در استقلال بماند، به همین خاطر وقتی رفت، آن واکنشهای جنجالی را داشتند. این گفت و گو به خوبی داستانهای پشت پرده آن روزها را برملا میکند. امید دو سال سکوت کرده بود اما در گفت و گوی ویژه با خبرآنلاین که قسمت اول آن منتشر میشود، پرده از ماجرای انتقالش برداشت.
امید اگر موافق باشی از ماجرای دو سال قبل جدایی جنجالیات با استقلال شروع کنیم. چقدر سر و صدا شد. مدیران وقت استقلال میگفتند امید ابراهیمی موبایلش را به روی آنها بسته و جواب نمیدهد. هواداران چقدر به تو حمله کردند. برایمان توضیح بده آن روزها دقیقا چه اتفاقاتی رخ داد؟ یک بار شفاف سازی کن.
وقتی جام جهانی روسیه تمام شد، من بازیکن آزاد بودم. قرارداد با باشگاه استقلال نداشتم. با توجه به عملکردی که در جام جهانی داشتم، طبیعی بود از 7، 8 تیم از کشورهای مختلف پیشنهاد داشته باشم. از کشورهای دوروبر و همینطور اروپا. رقمها هم متفاوت بود. قشنگ یادم هست. وقتی از جام جهانی به ایران برگشتم، البته نمیخواهم و نمیتوانم از مدیرعامل وقت باشگاه ایراد بگیرم ولی اتفاقاتی افتاد و من نمیتوانم واقعیت را کتمان کنم. دو سال است در این باره حرف نزدم. ولی وقتی طرفداران را در کوچه و خیابان میبینم، می گویند تو نامردی کردی. استقلال را ول کردی و موبایلت را به روی باشگاه بستی. خیلیها در فضای مجازی به من گلایه کردند.
من که نمیتوانستم به باشگاه استقلال بروم و بگویم لطفا با من قرارداد امضا کنید. بازیکن آزاد بودم. وقتی هم باشگاه زنگ زد درباره طلب یک میلیاردی صحبت کردیم و قرار شد آنها تکلیف را روشن کنند و بعد به من زنگ بزنند. 10 روز در خانه نشستم و دیدم هیچ خبری نشد.
فکر کنم این فرصتی است که یکبار به تمام این ابهامات پاسخ دهی.
من تازه از جام جهانی برگشته بودم. مدیرعامل وقت باشگاه با من تماس گرفت. یک خسته نباشید گفت و بعدش قرار شد همدیگر را ببینیم و درباره آینده صحبت کنیم. من گفتم حدود یک میلیارد تومان از باشگاه استقلال طلب دارم، تکلیف این طلبم را روشن کنید. پولم را از استقلال نگرفته بودم. این یک عرف است. بازیکن اول باید تکلیف طلبش روشن شود و بعد درباره آینده صحبت کند. به من گفتند ما به شما خبر میدهیم. خب همان موقع تماسهای زیادی وجود داشت چون همانطور که گفتم پیشنهادات زیادی به دستم رسیده بود. منتظر باشگاه ماندم. گفتم ابتدا تکلیفم با استقلال روشن شود. ببینید من که نمیتوانستم به باشگاه استقلال بروم و بگویم لطفا با من قرارداد امضا کنید. بازیکن آزاد بودم. وقتی هم باشگاه زنگ زد درباره طلب یک میلیاردی صحبت کردیم و قرار شد آنها تکلیف را روشن کنند و بعد به من زنگ بزنند. 10 روز در خانه نشستم و دیدم هیچ خبری نشد. از سوی باشگاههای دیگر هم تحت فشار بودم و باید زودتر به پیشنهادات پاسخ میدادم.
دیدگاهتان را بنویسید