زاوش محمدی: در سال های گذشته چند تا از بازیکنان قدیمی فوتبال به دلایل مختلف بخشی از زندگی خود را پشت میله های زندان گذراندند. فوتبالیست هایی که زمانی برای خودشان برو و بیایی داشتند و ستاره تیم شان بودند. یکی از آنها احمد فیضکریملو، هافبک دهه ۸۰ آبیپوشان پایتخت بود که به دلیل مشکلات ناشی از چک در بند حضور داشت و هفته گذشته آزاد شد. به سراغ او رفتیم و از او درباره اتفاقاتی که برایش رخ داد پرسیدیم.
چه شد که پایتان به زندان باز شد؟
مشکلی که به صورت اتفاقی رخ داد و دردسر بزرگی برایم درست کرد. البته قبول دارم خودم هم بیاحتیاطی کردم و باید پیش از وقوع چنین اتفاقی تمام مسائل حقوقی و مالی را با مشاوران خبره در میان میگذاشتم ولی این نکته را به شما بگویم که نگاه مردم نسبت به زندانیان مالی باید عوض شود. از ته دل میگویم ۸۰ درصد از زندانیان مالی که من در زندان دیدم نه خلافکار بودند و نه کلاهبردار بلکه خودشان قربانی ناآگاهی نسبت به قوانین و اعتماد نابجا شده بودند. یکی از مواردی که برای خود من دردسر ایجاد کرد، ضمانت یک فقره چک بود. ضمانتی که بابت آن حتی یک ریال هم گیرم نمیآمد ولی تاوان سنگینی برایش پرداختم. باور کنید در زندان حتی کارخانهدارهایی دیدم که به خاطر عدم اشراف بر قانون دچار مشکل شده بودند.
چه مدت در زندان بودید؟
من ۲۶ ماه گرفتار بودم. روزهای بسیار سختی بود. واقعاً سخت.
وقتی شنیدم مهدی رحمتی و رضا شاهرودی برای کمک به من وارد عرصه شدهاند، واقعاً شوکه شدم
از کارکنان زندان کسی شما را میشناخت؟
بله. تعدادی از آنها فوتبالی بودند و انصافاً هم تا جایی که قوانین اجازه میداد کمکم میکردند. سالن و سایر امکانات ورزشی هم بود. شاید باورتان نشود ولی آنجا هم کرکری استقلال و پرسپولیس میان همه وجود دارد.
چه کسانی به شما در این مدت کمک کردند؟
شاید باورتان نشود ولی پس از آزادی خیلیها به من گفتند که انگار کارهایت خودش خودبهخود جور میشد و افرادی برای کمک پای کار آمدند که اصلاً توقعش را نداشتم و واقعاً ممنون همه آنها هستم. برای مثال وقتی شنیدم مهدی رحمتی و رضا شاهرودی برای کمک به من وارد عرصه شدهاند، واقعاً شوکه شدم، چون کوچکترین توقعی از این بزرگواران نداشتم. همچنین حمید استیلی و دکتر نوروزی بهمعنای واقعی کلمه معرفت به خرج دادند و همراه با ناصر صرافان برای ملاقات من به زندان آمدند. اواسط دهه ۷۰ با حمیدخان در بهمن همبازی بودیم، اما انتظار نداشتم چنین معرفتی از خودش به خرج بدهد. در مورد خیلیهای دیگر هم همینطور. آقا بهتاش فریبا، حمیدخان بابازاده، آقای امیر غفارمنش و خیلیهای دیگر که تأکید کردهاند تحت هیچ شرایطی نامشان را نبرم، اما محبت آنها را هرگز فراموش نمیکنم.
دیدگاهتان را بنویسید