هاشمی با سابقه مدیریت در سایپا و قهرمانی با تیمی که علی دایی را بعنوان سرمربی بالای سر خود داشت بعد از تغییرات در این باشگاه در دوره مدیریت بذرپاش در سایپا مدتها دور از فوتبال بود، اما در پایان یک دوره مدیریت ورزشی از سوی معاون وزیر ورزش به بازگشت در فوتبال تشویق شد.
او که در ابتدا یک عضو ساکت وکم حاشیه هیئت مدیره بود حالا و در پایان جدایی محمدحسن انصاری فرد تبدیل به مهمترین عضو گروه منتقد مدیرعامل پیشین شده.
او در این مصاحبه به سئوالات و ابهامات پاسخ داد درحالیکه پرسپولیس در عجیبترین وضعیت مالی و مدیریتی خود قرارگرفته و باید دید سرنوشت هاشمی در اداره پرسپولیس به کجا خواهد انجامید.
این گفت وگوی مفصل را بخوانید:
*دور از فوتبال؛ به مدیران مشاوره میدهم
در دهه هشتاد بعد از حدود هفت سال در جایگاه مدیریت هولدینگ سایپا، از طرف آقای قلعه بانی مسوولیت مدیرعاملی یکی از شرکتهای گروه را برعهده بگیرم که بعد از کمی مشورت مدیرعاملی موسسه سایپا را با برخی شروط برعهده گرفتم. آقای قلعه بانی به من اعتماد کردند و با قبول پیش شرطها این مسوولیت را برعهده من قرار دادند. ما کار را در یکی از طبقات زیرگروه سایپا به عنوان دفتر باشگاه شروع کردیم که تمام دارایی باشگاه بود و چند تیم هم در آن فعالیت میکرد. در ابتدا خیلی معضل داشتیم و از جمله ۳۸۰ میلیون زیان انباشته از سالیان قبل باشگاه را تحویل گرفتم، اما وقتی باشگاه را تحویل دادم، شاید خیلیها به دوران قهرمانی با این تیم از آن دوران یاد کنند، اما به نظرم مهمترین دستاوردم شکل دهی یک باشگاه واقعی بود. اگر اکنون بخواهند باشگاهی از ایران را به عنوان یک نمونه حرفهای به نمایندگان آسیا نشان دهند، قطعا سایپا یکی از آنها خواهد بود. باشگاهی با ساز و کار مالی، اداری، ساختاری شفاف و این یکی از افتخارات دوران مدیریت بنده بوده است. بعد از آخرین سمت اجرایی در ورزش به عنوان مدیرعامل، بعد از آن کار اجرایی را سه طلاقه کردم به هزار دلیل و رفتم
به سراغ کار آزاد. فضای مشاوره و کار پروژهای در دورههای مدیریتی.
*داورزنی حکم من را زد
از سال ۸۰ والیبال را به عنوان یکی از رشتههای ورزشی به باشگاه اضافه کردیم و رابطهمان با آقای داورزنی نیز همان زمان شکل گرفت. ایشان یک روز مرا صدا کردند و فکر کردم لابد درباره والیبال با بنده کاری دارند. البته در این زمان ایشان در والیبال سمتی نداشتند و معاون وزیر بودند، اما در ذهن من همان سوژه والیبالی بود و فکر کردم به خاطر کاری در این حوزه بنده را کار دارند. پرسیدند الان مشغول چه کاری هستی که توضیح دادم و گفتم یک گوشهای نان و ماستمان را میخوریم و سرمان به کار خودمان است. آقای داورزنی گفت نباید در سایه باشی و باید در آفتاب باشی و به کمکت نیاز داریم. از آنجا درباره پرسپولیس حرف به میان آمد و در نهایت در اسفند سال گذشته به من زنگ زدند که به عنوان عضو هیات مدیره شما را در نظر گرفتهایم. البته صحبت ایشان درباره پرسپولیس داستانهای دیگری هم داشت که بنده میگذرم و الان فرصت بحث درباره آن نیست و به توافق نهایی نرسیدیم.
*برای پاسخ به توپخانه مجازی آمدم
من باوری داشتم و دارم که در باشگاه باید یک نفر حرف بزند، یا مدیرعامل یا سخنگو. در سایپا هم به این شکل بود و سخنگو حرف میزد و الانم در باشگاه پرسپولیس همین نظر را دارم. اگر الان اینجا هستم، اگر آن برنامه یک و نیم بامداد نبود و اسم مرا به شکل ناجوانمردانهای آوردند و نسبتهایی به ما دادند توسط توپخانه مجازی شان. البته من آن جوانانی که در توپخانه مجازی علیه بنده گفتند و نوشتن را مثل خواهر و برادر و فرزند خودم میدانم و همه را حلال میکنم، اما آنهایی که فرمان آتش دادند را حلال نمیکنم و باید جواب بدهند. اگر آن فضاسازی نبود من هنوز سکوت میکردم و دوست ندارم مصاحبه کنم.
*نخواستم مدیرعامل پرسپولیس بشوم
بگذارید با صراحت بگویم از یک سال قبل از اینکه آقای انصاریفرد به عنوان مدیرعامل مطرح شوند؛ اما برای اینکه چگونه مدیرعاملی باشیم و اثرگذارتر باشیم در شروط همکاری مان مسائلی بود که به سرانجام نرسید. من از حسن نظر آنها تشکر میکنم، اما نشد. آنجا که داورزنی هم زنگ زد خواهش کردم که فعلا شرایط مناسبی با توجه به سیل در شمال نیست و بگذارید بعد از بازگشت و درباره انتظارات صحبت کنیم و ببینیم چه انتظاری از من دارید. ایشان گفتند مجمع تصمیم میگیرد و هر روز که نمیتواند تشکیل جلسه بدهد و البته پیامکی هم دادند که مطمئن هستم انتظارات وزارتخانه از توانایی شما کمتر است. در نهایت حکم هیات مدیره بنده امضا شد. من هیچ لابی و به در و دیوار نزدم که مرا مدیرعامل بگذارید یا در لیست کاندیداهای این پست بگذارید.
*از امضای حکم انصاریفرد پشیمانم
در آن مقطع چند کاندیدا برای مدیرعاملی بودند. پرسپولیس اینقدر بزرگ بود که پیدا کردن یک گزینه کار سادهای نیست. از خود من هم پرسیدند که آیا کسی را میشناسی برای این پست که من قبول نکردم و گفتم برای این جایگاه میترسم کسی را معرفی کنم و در نهایت رسیدند به انصاریفرد به عنوان خیرالموجودین. من البته باید اینجا یک اعترافی کنم به عنوان یکی از نفراتی که با امضای خودم ایشان را به عنوان مدیرعامل پرسپولیس پذیرفتم باید پرس و جوی بیشتری میکردم و اگر بابت این انتخاب من کوتاهی کردم و به یکی از اعضای هیات مدیره و حرفش اعتماد کردم عذر میخواهم.
*ریو را گرفت و نمیداد!
یک بار آقای انصاریفرد را زمانی که من مدیرعامل سایپا بودم و ایشان در مدیریت پرسپولیس به خاطر دارم. من متولی برندینگ سایپا بودم و آن موقع کمپینی در رابطه با خرید ریو شکل گرفته بود و ما این ماشین را به بازار میدادیم. بازی خداحافظی آقای عابدزاده بود و ما برای بحث برندینگ از پرسپولیس خواهش کردیم در این بازی دو دستگاه ریو در دو سمت زمین قرار دهیم. دو دستگاه خودروی ریوی بدون پلاک در اختیار آنها قرار دادیم و برای مبلغ تبلیغات چک و چانه زدیم و به یک عدد رسیدیم. بازی که تمام شد و خیلی هم بازی خاطره انگیزی بود به خاطر دارم که چند ماه طول کشید که ماشینها را برگردانند. من چندین بار زنگ زدم که آقای انصاریفرد این ماشین را به صورت امانی به شما دادیم برای تبلیغ و پول آن را هم دادیم و الان که بازی تمام شده آن را برگردان. گفتند نه این مال ماست و برنمیگردانند! فکر کردم اول شوخی میکنند، ولی دیدم خیلی جدی است و چند ماه به ما نمیدادند و من به آن عضو هیات مدیره گفتم که ایشان را تنها با این خاطره میشناسم. ایشان (عضو دیگر هیات مدیره) گفتند انصاریفرد پسر خوبی است و در رشته اقتصاد درس خوانده و من هم البته چندین بار که پیش از
این در تلویزیون او را دیده بودم، چقدر آرام و متواضع و خوش رو صحبت میکرد و در نهایت اعتماد کردم به حرف دوست مان در هیات مدیره، اما اگر امروز برگردم به آن روز آن امضا را نمیکنم.
*اختیار تامی که انصاریفرد میخواست
کار من این است که به رهبران مدیریت مشاوره بدهم. البته مدیریت را با پوست و گوشتم درک کردم و ۲۳ سال مدیر بودم و از یک جایی سه طلاقه کردم و گفتم برای رهبر تربیت کنم. اولین جلسهای که ایشان را دیدم بعد از تبریک و خیرمقدم به او گفتم که خواهش دارم اولین و بدیهیترین و ابتداییترین کاری که مدیرعامل در زمان ورود به شرکت باید انجام دهد، از شما خواهش میکنم به عنوان برادر کوچکتر پیشنهادات خود را برای اختیارات و ساختار به ما بگویید. اساسنامه را مطالعه کنید. من مدیرعامل، و رییس هولدینگ بودم و کمی در شرکت داری تجربه بدی ندارم. شما در زمین و فوتبال مسلط و اسطوره ای، اما ما هم ۲۳ سال کار اجرایی کردیم و لطفا پیشنهادات و اختیارات خود را در جلسه بیاور تا ببینیم چه باید کنیم. فکر کنید این پیشنهاد که در اولین جلسه مدیرعاملی ایشان انجام شد و تا زمانی که این اختیارات تفهیم نشود هیچ مدیرعاملی نمیتواند هیچ قدمی بردارد و نه ایشان که هر مدیرعامل و در هر شرکتی و این یک قانون است. شاید ریشه اولین اختلاف از اینجا شروع شد که دو جلسه بعد یک نامه آوردند که در چند بند آن به چالش رسیدیم. دو سه بندی که ما درباره آن صحبت کردیم یکی از آنها
بند مربوط به عقد هرگونه قرارداد است. بند چهارم آن پیشنهاد این بود: عقد هر نوع قرارداد و تغییر و تبدیل و فسخ و اقاله آن با نظر مدیرعامل بود که من آن را تغییر دادم. یعنی شما قرارداد ببندی و بعد خودت هر وقت خواستی فسخ کنی. این بند از بندهایی است که به هر مدیرعاملی بدهید مفسده برانگیز است. نهادهای بازرسی میتواند ما را محاکمه کنند که چرا این را دادید و ما نوشتیم که با نظر هیات مدیره و در هیات مدیره بررسی شود. وقتی بخواهی یک قرارداد چند میلیاردی ببندی و بعد خودت بخواهی آن را فسخ کنی مشخص است که هیچ هیات مدیرهای قبول نخواهد کرد و حتی اگر من هاشمی هم مدیرعامل شدم هیچ هیات مدیرهای نباید آن را بپذیرد.
دیدگاهتان را بنویسید