شاید آنچه تیم برانکو را از پرسپولیس مقتدر دهههای شصت و هفتاد تمیز میدهد، حرفهای شدن فوتبال ایران باشد. آن زمان غیر از پرسپولیس و استقلال به ندرت میشد تیم پرستاره دیگری را سراغ گرفت، اما حالا شرایط فرق کرده و سرخابیها برای جذب یک ستاره معمولی هم ناچارند با 10تیم مدعی شهرستانی رقابت کنند. در چنین شرایطی، اینکه پرسپولیس بتواند در فاصله 10هفته به پایان لیگ با 9امتیاز اختلاف بر صدر جدول تکیه بزند و رقیب مستقیمش را در بازی رودررو با سه گل اختلاف شکست بدهد، چیزی فراتر از رویاست. پرسپولیس برانکو اما غیرممکنها را ممکن کرده. این تیم 6بازی آخرش را برده و در 8مسابقه از 9مسابقه اخیرش با پیروزی میدان را ترک کرده است. ثلث دوم لیگ در حالی به پایان رسیده که پرسپولیس با کسب 47امتیاز، به طور متوسط از هر بازی «2.35» امتیاز به دست آورده است. این در حالی است که پارسال استقلال خوزستان تا پایان هفته بیستم فقط با 37امتیاز در صدر جدول ردهبندی بود و 10امتیاز کمتر از پرسپولیس امروز داشت. به علاوه تیم برانکو امسال گل هم نمیخورد. آنها در 20بازی فقط پنج گل دریافت کردهاند که باورکردنی نیست. سرخپوشان با به ثمر رساندن 28گل در این
20بازی، در یک قدمی کسب عنوان برترین خط حمله لیگ قرار دارند؛ امتیازی که هماکنون در اختیار استقلال و تیم جوان شده منصوریان است.
دیدگاهتان را بنویسید