ارقام حقیقی قراردادها را فاش کنید
دیروز برخی از اعضای دو تیم پرسپولیس و استقلال اعتراض کردند که چرا فقط ارقام قرارداد این دو تیم رسانهای شده. اعتراض آنها البته وارد است اما باید به چند نکته دیگر اشاره کرد:
لیستی که چاپ شده به نظر واقعی نمیرسد. چرا ارقام واقعی منتشر نمیشود؟ آنچه فوتبال ایران را به این روز انداخت، قوانینی بود که هر روز برای لیگ وضع شد. قوانینی از جمله سقف قرارداد که اجازه داد فوتبال ما به این وضعیت بیفتد. قانون سقف قرارداد، مدیران ما را به راهی کشاند که همه راحت دروغ بگویند. در میان مدیران فوتبال ما نبودند یا کم بودند مدیرانی که بخواهند حقیقت را اعلام کنند. متأسفانه مدیران وقت فوتبال هم از اینکه ما سقف قرارداد داریم، راضی بودند. مدتها زمان برد تا مدیران فوتبال ما در فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ به این نتیجه برسند که همه در حال فریب خوردن هستند. متأسفانه قانون سقف قرارداد کاری کرد که میلگرد و تیرآهن و زمین و ویلا و ماشینهای خارجی به قرارداد بازیکنان ما ضمیمه شود و در نهایت اتفاقاتی افتاد که باب میل هیچکس نبود. چرا وزارت ورزش تنها به دو تیم پرسپولیس و استقلال اکتفا کرده؟ طبیعی است. چون زور وزارت ورزش به تیمهای پولدار صنعتی نمیرسد. اگر رویانیان ابتدای دو فصل قبل اعلام کرد بریز و بپاش میکنم، به چه دلیل بود؟ به این دلیل که دید در رقابت نابرابر با تیمهای صنعتی که راه دور زدن قانون را خوب یاد گرفتهاند، توانی ندارد. اگر وزارت ورزش به این رویه ادامه دهد و پا را فقط بر روی گلوی دو تیم استقلال و پرسپولیس بگذارد، تنها میتواند به هدف اصلی خود برای نابودی این دو تیم و انزجار مردم از این دو تیم برسد، در آن صورت باید بپذیریم که هدف وزارت ورزش پاک کردن فوتبال نیست؛ فقط به این دو تیم کار دارد و میخواهد این دو تیم را سر جایشان بنشاند.
دیدگاهتان را بنویسید