در ماجراهای مربوط به مهدی طارمی هم ترکاشوند نقش عجیبی ایفا کرد. ابتدا جلسهای بین وکیل طارمی و آقای معاون برگزار شد که در آن، موضوع جدایی آقای گل به اطلاع ترکاشوند رسید، اما او در کمال تعجب برگزاری این جلسه را تکذیب کرد که این موضوع، همه را به حیرت وا داشت. خود طارمی هم بعد از جدایی از پرسپولیس، در پستی تند علیه معاون باشگاه او را به خلافگویی متهم کرد. همچنین در ماجرای کنعانیزادگان هم بعد از کلی کشوقوس ترکاشوند به تازگی ادعا کرده این بازیکن 8ماه با پرسپولیس قرارداد دارد، اما سرخپوشان حاضر شدهاند او را در ازای 400میلیون تومان به سود استقلال آزاد کنند. اولا که فعلا هیچ سندی در مورد صحت این ادعا ارایه نشده و ثانیا حتی اگر این داستان درست باشد، آیا عقلانی است که پرسپولیس به همین راحتی بازیکن ملیپوشاش را به رقیب مستقیم واگذار کند؟ ترکاشوند در زمان غیبت رامین رضاییان هم مکررا ادعا میکرد او در لیست بازیکنان هست و به زودی به تیم برمیگردد، اما رامین حتی برای اعلام جداییاش هم سری به باشگاه نزد! بعدتر هم داستان کمال کامیابینیا و غیبتهای مشکوکش در تمرینات پیش آمد. در شرایطی که رسانهها از مشکلات مالی به
عنوان دلیل ناراحتی کمال یاد میکردند و میگفتند سرنخها دست ترکاشوند است، جناب معاون مطابق معمول از همه چیز اظهار بیخبری میکرد! در داستان درگیری محسن مسلمان با یک لیدر هم به راحتی میشد تصویر استاد را دید که در یک قدمی ایستاده و البته هیچ واکنشی نشان نمیدهد. از قرار معلوم ایشان ترجیح میدهند به جایی عمل به موقع، با اظهارات فراوان و بیموقع در رسانهها خودی نشان بدهند. وقتی خود طاهری سعی میکند کمتر در سطح رسانهها آفتابی شود و به درستی سیاست سکوت را در پیش گرفته، خیلی عجیب است که کسانی مثل ترکاشوند و خمارلو فرصت مییابند در این ابعاد وسیع خودشان را در مطبوعات و سایتها مطرح کنند و بعضا با اظهارات شتابزده و نادرست، تاثیر منفی روی معادلات تیم بگذارند.
دیدگاهتان را بنویسید