سوشا مکانی و پرسپولیس. این دو نام اولین بار در یک بازی جنجالی به هم گره خوردند.
وقتی که دروازهبان استیلآذین، نود دقیقه با اتلاف وقت روی اعصابِ هواداران پرسپولیس قدم زد و تاوان مصدومیتهای مداوماش در طول بازی را با یک گل ثانیههای پایانی و شادی تمسخرآمیز اشپیتیم آرفی داد. بعد از گل، او مرد اول دعواها بود. بزنبهادری که اشک میریخت. که تهدید میکرد. که در جامِ حذفی دو سال قبل، با شادیهای اغراقشدهاش بعد از شکست دادن پرسپولیس در ضربات پنالتی، تلاش کرد انتقاماش را از تیم دایی بگیرد. باورنکردنی، خبر پیوستن او به تیم دایی بود. او حتی یک هفته هم برای گاف دادن و اشتباه نکردن صبر نداشت و بعد از بازی اول با نفت به نیمکت تبعید شد. باورنکردنیتر، انتخاب او در رقابت با نیلسون برای حفظ شدن در باشگاه بود. حمید درخشان به سوشا برچسب «تولید ملی» زد تا او را حفظ کند. حمید درخشان پراید را نگه داشت و تویوتا را رد کرد تا سوشا در پرسپولیس بماند. سوشا هنوز شماره یک پرسپولیس است. هنوز دارد انتقام میگیرد!
دوازده به ده. در بسیاری از هفتههای فصل، پرسپولیسیها این عبارت را برای اعتراض به داورها به کار بردهاند اما فقط دو هفته قبل از تمام شدن یک فصل سخت و پرفرازونشیب، این بار همه به جای خطکشیدن روی خطوط آفساید و حساس شدن روی برخوردهای درون محوطه جریمه، جهتِ سرزنشها را به طرف خط دروازه تغییر دادهاند. به طرفِ معمولیترین عنصر از تیم غیرمعمولی برانکو. دروازهبانی که اولین واکنشش در مقابل نفت، آخرین بارقههای امید پرسپولیسیها به حفظ رتبه اول جدول را از بین برد. تزلزل سوشا برای لشکر 90 هزار نفری پرسپولیسیها در آزادی، ناراحتکننده بود اما غیرمنتظره نه. یک مرور ساده از گلهای دریافتیِ این فصل پرسپولیس، نشان میدهد که آنها امتیازهای زیادی را در نتیجهِ لغزشهای سنگربان تیم از دست دادهاند.
دیدگاهتان را بنویسید