آفرین استاندار به فولاد خوزستان؛
فولاد خوزستان در میانه جنگ، بهجای توقف ایستاد و دوباره برخاست / استاندار خوزستان: انصافا کار بسیار بزرگی انجام دادید
دنیای معدن: در روزهایی که دشمن آمریکایی صهیونیستی جنگ را به ایران تحمیل کرده بود و شرکت فولاد خوزستان نیز از حملات دشمن در امان نماند، آنهم در شرایطی که جنگ هنوز ادامه داشت و کشور درگیر جنگی تمامعیار بود، فولاد خوزستان دست به کار شد و کاری کرد کارستان. نه برای اینکه فقط خسارتها را جبران کند، بلکه برای اینکه نشان دهد یک مجموعه صنعتی بزرگ، حتی زیر سایه جنگ هم میتواند بایستد، بازسازی کند و دوباره به مدار تولید بازگردد. و اینجا دیگر فقط صحبت از تعمیر و بازسازی یک واحد صنعتی نیست. صحبت از یک عزم بزرگ است برای اینکه چرخ تولید، درست در سختترین روزها، از حرکت نایستد.
یادداشت خبرنگار _ سیمین غافلی
و اما فولاد خوزستان کاری کرد کارستان …
آیین بازسازی فولادسازی شرکت فولاد خوزستان، بیش از آنکه یک مراسم صنعتی باشد، صحنهای برای دیده شدن یک اراده جمعی بود. اراده مدیران، مهندسان، کارشناسان و کارگرانی که در روزهای سخت، میدان را خالی نکردند و نشان دادند، تولید هم میتواند یکی از میدانهای ایستادگی باشد.
سیدمحمدرضا موالیزاده، استاندار خوزستان، در این آیین و در حضور وزیر صمت، هیات همراه، مدیران، کارکنان و کارگران فولاد خوزستان، صریح و بیپرده از تلاشهای بیوقفه فولادیها تقدیر کرد.
او خطاب به مدیرعامل، معاونان، مدیران، کارشناسان و کارگران فولاد خوزستان گفت: انصافا کار بسیار بزرگی انجام دادید. به شما باید آفرین گفت.
اما شاید مهمترین بخش سخنان استاندار، جایی بود که پشت این بازسازی، یک مفهوم بزرگتر را دید؛ “عزم و اراده فولادین”. او تاکید کرد که این کار بهراحتی انجام نشده است. پشت این بازسازی؛ همت، انگیزه، سختکوشی، ایستادگی و استقامت قرار داشت. همان ویژگیهایی که در روزهای بحران تعیین میکنند یک مجموعه تسلیم شرایط شود یا برای تغییر شرایط بایستد.
این شاید مهمترین تصویری باشد که از فولاد خوزستان در این روزها باید به خاطر سپرد؛ مجموعهای که در شرایط عادی تولید میکند، اما در شرایط سخت، چیزی فراتر از تولید از خود نشان میدهد، آنهم: توان ایستادن.
استاندار خوزستان در بخش دیگری از سخنان خود جملهای گفت که شاید بتوان آن را خلاصه تمام این ماجرا دانست: با افتخار میگویم؛ پیروز شدهایم، همه ایستادند.
و بعد، تعبیر دیگری به کار برد که به نظر باید بیشتر از یک جمله در یک مراسم صنعتی دیده شود. موالیزاده گفت روحیهای که در کارگر فولاد دیده، همان روحیهای بوده که در رزمنده پای لانچر بوده، دیده است. این تشبیه، بیراه نیست. رزمنده در میدان جنگ وظیفه داشت بایستد، مقاومت کند و اجازه ندهد دشمن به هدفش برسد. کارگر و مهندس فولاد هم در روزهای پس از حمله در میدان دیگری ایستادند. میدان تولید، بازسازی و بازگرداندن یک مجموعه بزرگ صنعتی به مدار فعالیت. میدانها متفاوت بود، اما یک نقطه مشترک داشت: ایستادگی
امروز وقتی از بازسازی فولاد خوزستان حرف میزنیم، نباید فقط از سازهها، تجهیزات، خطوط تولید و زمان بازسازی سخن بگوییم. پشت این اتفاق، انسانهایی ایستادهاند که در شرایطی که بسیاری انتظار توقف داشتند، تصمیم گرفتند ادامه دهند.
شاید به همین دلیل است که تقدیر استاندار خوزستان از فولادیها، صرفا یک تشکر معمولی از یک مجتمع صنعتی نبود. او از یک روحیه تقدیر کرد. روحیهای که به تعبیر خودش اگر در میان ملت ایران باقی بماند، این ملت تحت هیچ عنوان شکست نخواهد خورد.
فولاد خوزستان در آن روزهای سخت، فقط یک مجتمع صنعتی نبود؛ بخشی از تصویری بود که نشان داد ایران در برابر بحران چگونه میایستد. جنگ میتواند بخشی از یک کارخانه را تخریب کند، اما اگر ارادهای برای بازسازی وجود داشته باشد، دوباره میتوان کوره را روشن کرد، دوباره میتوان خط تولید را به حرکت درآورد و دوباره میتوان به آینده فکر کرد. فولاد خوزستان ایستاد، و اینبار، صدای ایستادگی از دل فولاد بلند شد.
دیدگاهتان را بنویسید