دنیای معدن گزارش میدهد:
پایان یک وابستگی راهبردی در صنعت فولاد؛ تولید الکترود گرافیتی با سرمایهگذاری فولاد مبارکه
دنیای معدن: در سال سخت ۱۴۰۴ و همزمان با رکورد جهانی فولاد، چالش تأمین انرژی و بحرانهای ناشی از دو جنگ، یکی از پروژههای راهبردی فولاد مبارکه به بهرهبرداری رسید؛ پروژهای که با ایجاد نخستین و تنها مجموعه تولیدکننده الکترود و محصولات گرافیتی در خاورمیانه، امکان تأمین ۵۰ تا ۶۰ درصد نیاز کشور به الکترود گرافیتی را فراهم کرده و گامی مهم برای پایان یک وابستگی راهبردی در صنعت فولاد به شمار میرود.
به گزارش دنیای معدن، سال ۱۴۰۴ برای صنعت فولاد ایران سالی متفاوت و سرشار از چالشهای همزمان بود؛ از تداوم رقابت و رکوردهای جهانی تولید فولاد گرفته تا محدودیتهای تأمین انرژی و آثار ناشی از بحرانهای ژئوپلیتیکی و دو جنگ. در چنین شرایطی، اجرای پروژههای راهبردی و تقویت زیرساختهای تولید داخلی، اهمیت دوچندانی پیدا کرد.
یکی از مهمترین این پروژهها، بهرهبرداری از نخستین و تنها مجموعه تولیدکننده الکترود و محصولات گرافیتی در خاورمیانه با سرمایهگذاری فولاد مبارکه است؛ طرحی که با هدف بومیسازی یکی از اقلام استراتژیک مورد نیاز صنعت فولاد اجرا شده و گامی مهم در مسیر تکمیل زنجیره تأمین داخلی محسوب میشود.
الکترود گرافیتی یکی از مواد مصرفی حیاتی در فرآیند تولید فولاد با کورههای قوس الکتریکی است و تأمین پایدار آن، ارتباط مستقیمی با استمرار و پایداری تولید فولاد دارد. از این رو، ایجاد ظرفیت تولید داخلی این محصول، تنها یک اقدام اقتصادی یا تولیدی نیست، بلکه از منظر امنیت زنجیره تأمین و تابآوری صنعت فولاد نیز اهمیتی راهبردی دارد.
بر اساس اطلاعات اینفوگرافی، این مجموعه توان تأمین ۵۰ تا ۶۰ درصد نیاز کشور به الکترود گرافیتی را خواهد داشت؛ ظرفیتی که میتواند وابستگی واحدهای فولادی به واردات این محصول را به میزان قابل توجهی کاهش داده و بخشی از ریسکهای ناشی از محدودیتهای بینالمللی و اختلال در زنجیره تأمین جهانی را مدیریت کند.
سرمایهگذاری فولاد مبارکه در این پروژه، همچنین زمینه را برای توسعه توانمندیهای فناورانه کشور در حوزه محصولات گرافیتی فراهم میکند. تولید داخلی این محصولات میتواند به تعمیق ساخت داخل، انتقال و توسعه دانش فنی، کاهش نیاز ارزی و تقویت توان تولیدکنندگان داخلی در یکی از حوزههای تخصصی صنعت فولاد منجر شود.
اهمیت این دستاورد زمانی بیشتر نمایان میشود که شرایط صنعت فولاد در سال ۱۴۰۴ را در نظر بگیریم؛ صنعتی که از یک سو با افزایش رقابت جهانی و تحولات بازار مواجه بود و از سوی دیگر، محدودیتهای انرژی و شرایط پرریسک منطقهای، استمرار تولید را با چالش مواجه میکرد.
در چنین فضایی، حرکت فولاد مبارکه به سمت تولید داخلی اقلام استراتژیک را میتوان بخشی از یک رویکرد کلان برای کاهش آسیبپذیری زنجیره تولید، افزایش خوداتکایی و تضمین استمرار فعالیت صنعتی ارزیابی کرد.
بهرهبرداری از این مجموعه، همچنین نشاندهنده اهمیت سرمایهگذاری در پروژههایی است که آثار آنها فراتر از یک شرکت و حتی یک صنعت است. تأمین بخشی از نیاز کشور به الکترود گرافیتی، ضمن کاهش وابستگی به منابع خارجی، میتواند پایداری فعالیت طیف گستردهای از واحدهای فولادی را تقویت کند.
به این ترتیب، فولاد مبارکه در سالی که صنعت فولاد با «تقاطع بحرانها» مواجه بود، با اجرای یک پروژه راهبردی دیگر، مسیر تبدیل وابستگی به ظرفیت تولید داخلی را دنبال کرد؛ پروژهای که میتواند از آن بهعنوان یکی از نمادهای بومیسازی اقلام استراتژیک و پایان یک وابستگی راهبردی در صنعت فولاد کشور یاد کرد.
دیدگاهتان را بنویسید