دست خالی سینمای ایران برای اسکار 2015
اکثر این فیلمها حتی در یک جشنواره بینالمللی کوچک نیز حضور نداشتهاند و منتقدان و سینماگران مطرح جهان شناختی از آنها ندارند، چه رسد به اعضای آکادمی... برای تقریباً همه این فیلمها نیز پخش کننده بزرگی نظیر سونی پیچکرز، میراماکس و فاکس وجود ندارد... از همه اینها پراهمیتتر اینکه، اکثر این فیلمها مضامین جهان شمولی ندارند و تنها مخاطب ایرانی درکشان میکند...
رقابت فیلمسازان ایرانی برای معرفی فیلمشان به عنوان نماینده ایران در جایزه اسکار 2015 در فاصله حدود یک ماه تا مهلت معرفی نماینده کشورمان در حالی بالا گرفته که به نظر میرسد دست سینمای ایران نسبت به چند سال اخیر برای معرفی نمایندهای به اسکار که توان رقابت با نمایندگان سینمای دیگر کشورها را داشته باشد، خالی است و دورنمای جدی برای بردن اسکار 2015 برای فیلمهای ایران وجود ندارد.
به گزارش «تابناک»، «وجدان، رَحِم داوری است» این مطلع بیانیه کمیته انتخاب فیلم ایران برای اسکار 2014 بود؛ بیانیهای که هفتم مهرماه سال گذشته صادر شد و پایانبخش همه کشمکشها برای انتخاب نماینده سینمای ایران در پرسابقهترین و مهمترین جایزه سینمایی جهان بود؛ شکی وجود نداشت که اگر شانسی برای بردن اسکار وجود داشته باشد، این شانس متعلق به «گذشته» ساخته اصغر فرهادی بود که فاصلهای عمیق با دیگر فیلمهای ایرانی برای حضور در اسکار داشت.
برخورداری از کمپانی معتبر بینالمللی پخش نظیر سونی پیکچرز، برخورداری از بازیگر مطرح بینالمللی، برخورداری از یک کارگردان شناخته شده در سطح بینالملل که اعضای آکادمی را به تماشای فیلم ترغیب میکرد تا این اثر را تماشا کنند و امتیاز دهند، بخشی از ویژگیهای مثبت فیلم «گذشته» بود و از همه اینها مهمتر، توجه به مفاهیمی بود که جنبه جهان شمول دارد، همان طور که برخی مفاهیم «جدایی نادر از سیمین» جهان شمول بود.
با این حال «گذشته» که تحسین منتقدان مشهور تایمز، گاردین، سایتاند ساوند، ورایتی و... را داشت تنها به لیست بلند نامزدهای بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان راه یافت و در مرحله دوم خط خورد و به لیست 9 تایی نیز نرسید، حال آنکه برخی تصور میکردند این فیلم حداقل توان گذر از مرحله سوم و راهیابی به لیست 5 تایی را دارد و اگر فرهادی در مراسم رسمی اسکار برنده نباشد، حتماً نامش به عنوان نماینده ایران قرائت میشود.
مراسم اسکار برای ایران همواره پرفراز و نشیب بوده و در برخی سالها تعداد گزینههای پیش رو آنچنان وسیع بوده که انتخاب به دشواری گراییده و حتی میان منتقدان نیز دیدگاه غالبی وجود نداشته اما در برخی سالها همچون سال پیش رو، فیلمی که بتوان برایش درصدی شانس برد جایزه اسکار 2015 را قائل شد وجود ندارد و به نظر میرسد حتی راهیابی نمایندهای از ایران به لیست 9 تایی نیز دور از دسترس باشد، با این حال به هر حال همیشه برخی مدعی هستند.
اگر فیلمهایی که از نهم مهرماه 1392 به عنوان پایان آخرین مهلت برای اکران فیلمهای نامزد اسکار 2014 و آغاز دوره اکران فیلمها برای اسکار 2015 را در نظر گرفت، از نهم مهرماه 1392 تا روزهای ابتدایی مهرماه 1393 این فیلمها اکران شده و میشوند و بضاعت سینمای ایران برای اسکار 2015 از این قرار است و کمیته انتخاب نماینده ایران برای اسکار با این گزینهها مواجه است:
«گناهکاران (فرامرز قریبیان)، بشارت به یک شهروند هزاره سوم (محمدهادی کریمی)، 587 روز انتظار (احمد عبداللهیان)، خاک و مرجان (مسعود اطیابی)، آزادراه (عباس رافعی)، تنهای تنهای تنها (احسان عبدیپور)، ترنج (مجتبی راعی)، استرداد (علی غفاری)، آسمان زرد کمعمق (بهرام توکلی)، نازنین (مهدی گلستانه)، عملیات مهدکودک(فرزاد اژدری)، سر به مهر (هادی مقدمدوست)، ابرهای ارغوانی (سیامک شایقی)، جیببر خیابان جنوبی (سیاوش اسعدی)، خسته نباشید! (محسن قرایی، افشین هاشمی)، بوی گندم (محمدرضا خاکی)، روز روشن (حسین شهابی)، سگهای پوشالی (رضا توکلی)، برلین منفی هفت (رامتین لوافی)، اکباتان (مهرشاد کارخانی)، پنجشنبه آخر ماه (ماشاله شاهمرادیزاده)، چارسو(فرهاد نجفی)، سه نفر روی خط(خسرو ملکان)، صبح خاکستر (حسن ناظر)، دل بیقرار (قربان محمدپور)، فیلادلفی(اسماعیل رحیمزاده و سیدمجتبی اسدیپور)، دو ساعت بعد، مهرآباد(علیرضا فرید)، بزرگمرد کوچک (صادق صادقدقیقی)، شرقی(عبدالرضا منجزی)، خط ویژه (مصطفی کیایی)، چ (ابراهیم حاتمیکیا)، با دیگران (ناصر ضمیری)، طبقه حساس (کمال تبریزی)، معراجیها (مسعود دهنمکی)، زندگی جای دیگری است (منوچهر هادی)،
پنج ستاره (مهشید افشارزاده)، اشباح (داریوش مهرجویی)، متروپل (مسعود کیمیایی)، زندگی خصوصی آقای محمودی و بانو (روحالله حجازی)، پنجاه قدم آخر (کیومرث پوراحمد)، دربست آزادی (مهرشاد کارخانی)، رد کارپت (رضا عطاران)، برف (مهدی رحمانی)، رهاتر از دریا (حمید طالقانی)، تجریش ناتمام (پوریا آذربایجانی)، اینجا شهر دیگری است (احمدرضا گرشاسبی)، آذر شهدخت پرویز و دیگران (بهروز افخمی)، فرشتهها با هم میآیند (حامد محمدی)، امروز (رضا میرکریمی)، کلاشینکف (سعید سهیلی)، ننه قلی (پرویز صبری)، خوابزدهها (فریدون جیرانی)، شهر موشها (مرضیه برومند)، آتشبس 2 (تهمینه میلانی)، خانوم (تینا پاکروان)، آرایش غلیظ (حمید نعمتالله).»
واقعیت این است که اکثر این فیلمها حتی در یک جشنواره بینالمللی کوچک نیز حضور نداشتهاند و منتقدان بینالمللی و سینماگران مطرح جهان نیز شناختی از آنها ندارند، چه رسد به اعضای آکادمی اسکار که قرار است به نماینده سینمای ایران رای دهند. برای تقریباً همه این فیلمها نیز پخش کننده معتبر و بزرگی نظیر سونی پیچکرز، میراماکس و فاکس وجود ندارد و بنابراین یکی از ارکان اصلی دیده شدن فیلمها نیز وجود ندارد و البته از همه اینها پراهمیت تر، عدم برخورداری اکثر این فیلمها از مضامین جهان شمول است.
البته برخی فیلمها ظرفیت حضور در این رویداد را دارند که با گذشت اندکی و مشخص شدن مدعیان اصلی به آنها خواهیم پرداخت اما این فیلمها که به تعداد انگشتان یک دست نیز نمیرسند، با بسیاری از این چالشها روبرو هستند و البته با چالش عدم اکران در ایران مواجه هستند، هرچند حتی در صورت اکران نیز در نهایت، شانس بسیار اندکی برای اسکار 2015 خواهند داشت.
دیدگاهتان را بنویسید