رضا نصری به #خبرآنلاین گفت:
▫️اول اینکه تیم بایدن قائل به حفظ دستاوردهای سیاست فشار حداکثری نیست و معتقد است اِعمال فشار بیش از حد، ایران را به مسابقهٔ «اهرمسازی» در حوزه هستهای و منطقهای خواهد انداخت و این وضعیت را مطلوبِ هیچیک از طرفین نمیداند.
▫️دوم اینکه برخی از اعضای متنفذ تیم بایدن پرداختن به مسئلهٔ فعالیتهای موشکی و سیاستهای منطقهای ایران - بدون ورود به مقولهٔ گستردهٔ «توازن قدرت» و «ساختار امنیتی منطقه» - را سادهانگارانه میدانند و معتقدند موضوع «توازن قدرت» و رسیدگی به نزاع ایران و عربستان در عراق و سوریه و یمن و لبنان نیز موضوعی نیست که بشود در عرض چند ماه یا چند سال به راحتی حلوفصل کرد.
▫️در نتیجه، تمایلی به گروگان گرفتن برجام ندارند و قائل به اخذ تعهد طرفین به ورود به یک سلسله مذاکرات زمانبر، طولانی و چندجانبه هستند. به بیان دیگر، رویکرد آنها در مورد برنامه موشکی و سیاستهای منطقهای ایران با رویکرد زورگویانه و غیرواقعبینانهٔ دولت ترامپ - که در متن خود قائل به ابلاغ و تحمیل «شروط دوازدهگانه» بود - تفاوت اساسی دارد، هرچند به دلیل ملاحظات سیاست داخلی در زبان اشتراکاتی دارند.
▫️سوم اینکه دولت بایدن رویکردی انتقادی و حتی «خصومتآمیز» نسبت به حاکمیت کنونی عربستان سعودی، شخص محمد بن سلمان و کارنامه او در منطقه دارد و مانند دولت ترامپ از جناح تندروی نتانیاهو در اسرائیل نیز حرفشنوی ندارد؛
▫️و چهارم اینکه تیم دولت بایدن در مجموع قائل به سیاست «چرخش به آسیای شرقی» و تمرکز بر رقابت با چین است. از این رو، معتقد به «واگذاری تدریجی مسائل منطقه به منطقه» است و این خود مستعد ایجاد یک فضای تنفس و ابتکارعمل برای ایران است.
▫️حال، سؤال این است که در مقابل چنین دولتی چه سیاستی میتوان پیش گرفت؟
دیدگاهتان را بنویسید