یک تهیه کننده آمریکایی: در آمریکا تا زمانی آزادی بیان دارید که کسی آن را نشنود
معاون نامزد آزادیخواه ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۰۰ که فیلم «عملیات ترور» را تهیه کرده، معتقد است سانسور در رسانههای آمریکا بسیار شدید است و مأموران امنیتی اطلاعات خروجی همه رسانهها را کنترل میکنند.
فارس، نشست پرسش و پاسخ فیلم «عملیات ترور» با حضور آرت الیویرا تهیه کننده این فیلم، نادر طالبزاده مدیر بخش بینالملل جشنواره مقاومت و یزدان عشیری مدیر روابطعمومی این جشنواره عصر امروز در مجموعه فرهنگی اسوه برگزار شد. اولیویر شهردار سابق بلفلاور در ایالت کالیفرنیا و معاون نامزد آزادیخواه ریاست جمهوری آمریکا در سال 2000درباره ساخت این فیلم و سانسور در آمریکا گفت: هیچ شخص خارجی اجازه نداشت در تولید فیلم درباره 11 سپتامبر همکاری کند؛ از این رو من خودم کار را شروع کردم، بعد از ساخت فیلم هم پیش افرادی که با آنها کار کرده بودم فیلم را معرفی کردم و فیلم علاقهمندان زیادی برای نمایش پیدا کرد اما بعد از ساخت فیلم و به خاطر فشارهای بیرونی کسی حاضر به پخش فیلم نشد. وی درباره انگیزه خود برای ساخت این فیلم گفت: برای من مهم بود که آمریکایی ها بدانند، چه اتفاقی در 11 سپتامبر افتاده است، من با عنوان یک شخصیت سیاسی واقفم که چقدر سیاست و دولت در آمریکا فاسد است، وقتی آمریکاییها ببینند که در 11 سپتامبر واقعا چه شد به این فساد در دولت پی میبرند. وی ادامه داد: تعداد محدودی از آمریکاییها هستند که روی واقعه 11 ستبامبر تحقیق کردند تا بدانند واقعاً چه اتفاقی افتاده است، اما تنها تعدادی مستند دراین باره ساخته شده است و از آنجایی که تعداد زیادی از مردم از فیلمهای سینمایی بخصوص فیلم های اکشن خوششان میآید با خرید این دی وی دی و نمایش آن برای خانواده و دوستانشان؛ به این واقعیات پی خواهند برد. وی درباره انگیزههای فردی خود برای ساخت این فیلم گفت: من پیش از نوشتن فیلمنامه درباره این واقعه تحقیق کردم که بدانم در 11 سپتامبر واقعاً چه اتفاقاتی رخ داد و یافتههای من مرا جذب کرد تا این فیلم را بسازم و به مردم نشان دهم. این وظیفه یک نفر بود که فیلم سینمایی اکشن درباره این موضوع بسازد و این واقعیتها را در قالب این فیلم نشان دهد و به خاطر سابقهام در هالیوود فکر کردم که چرا من این کار را نکنم و فیلم را ساختم. اولیویر در باره ضعیف بودن فیلم و اینکه یک جاهایی به هجو تبدیل میگردد، گفت: ما بودجه کافی نداشتیم، تنها با 100 هزار دلار فیلم را ساختیم از اینرو هیچ گاه نمیتوانیم این اثر را با آثار هالیوودی مقایسه کنیم. عشیری درباره ارتباط این فیلم با موضوع مقاومت گفت: آمریکا و غرب با بهرهبرداری از این ماجرا به خاورمیانه حمله کردند و این نشان میدهد که با ایجاد همچین فضایی و بهرهگیری خبری از آن، آنها چطور سعی دارند به اهداف خود نظامی امنیتی خود دست یابند، نگاه جشنواره مقاومت این است که،تفکر ضد امپریالیستی و نگاه معاند و معارض با نظام سلطه در دنیا را به صورت کلان ترویج کند و پناهگاهی برای این دست از فیلمسازان که نه از امکانات هالیوود بلکه از امکانات شخصی خود استفاده کرده اند باشد. اولیویر درباره اینکه فیلمش رفتار آمریکا را نقد نمی کند و آمریکا را حق به جانب نشان می دهد گفت: آمریکا میخواهد خود را نشان دهد و می گوید آمریکا می خواسته این کار را بکند، اما اگر مردم آمریکا با دیدین این فیلم این موضوع را بدانند دیگر از این دولت حمایت نمی کنند. اولیویر درباره اینکه براساس چه مستنداتی فیلم را ساخته است و اینکه آیا واقعا سانسور در آمریکا آنقدر شدید است گفت: بله سانسور در آمریکا واقعا شدید است، حالا ممکن است رسانه ها طور دیگری نشان دهند؛ برای این فیلم یک سال و نیم تحقیق کرده ام،تا فیلم را بسازیم و اگر بخواهم به منبع اطلاعاتی اشاره کنم باید به سایت historycomment.org به عنوان یک منبع اشاره کنم. در ادامه این نشست طالبزاده گفت: سکانس اول فیلم خیلی حرفها دارد، یک جلسه ای شبیه به جلسه شورای روابط خارجی آمریکا است، در نقطه ای که محافظهکاران جمع شده اند، مطرح می شود که ما به حادثه ای در حد و اندازه «پرل هاربر» نیاز داریم، که بتوانیم به بهانه آن اعلان جنگ کنیم، این موضوع را جیم لو یک خبرنگار بعد از حادثه کشف می کنند، فیلم با این شروه می شود که آمریکا به بهانه این خود زنی وارد یک جنگ بی پایان شده است. وی ادامه داد: موضوع مهم این است که اولیویر فیلمساز نیست و یک شهروند معمولی است که تصمیم گرفته فیلم بسازد. اگر مردم آمریکا بدانند که چه اتفاقی در 11 سپتامبر افتاده مهم است و این روند که این دست از فیلمسازان که پناهگاهی ندارند در ایران مطرح شوند نیز مهم خواهد بود. او خاطر نشان ساخت، این که مردم آمریکا از این جو زورگویی که دولت امریکا راه انداخته که نمونه اش تحریم های ایران است مطلع شوند، اکثر مردم آمریکا نمی دانند ما چرا تحریم شدیم، به بهانه ساخت بمب همه کشور را تحریم کردند. بنا بر این ساخت یک فیلم اینچنینی یک موج بیداری است و اگر مردم آمریکا می دانستند چه بر سرشان آماده روند جور دیگری پیش می رفت. وی ادامه داد: این دوستان خودشان و زندگیشان را در این راه خرج کردهاند و اینکه چه بلایی سرشان آمده تا بتوانند مردم آمریکا را با واقعیتها آشنا کنند مهم است. طالبزاده در پاسخ به این که، در آمریکا پول حرف اول را میزند و این فیلم ساختار خوبی ندارد که بتواند بفروشد، گفت: دهه هفتاد میلادی یک فیلم مبتذل و غیراخلاقی را آنقدر تبلیغ کردند و در دانشگاه ها مطرح شد و همه تعجب کردند که چطور مردم را به تماشای یک فیلم با آنگونه ساختار، با نورپردازی ضعیف و بدون بازیگر، واداشته اند تا قبح مسئله در دهه هفتاد بشکند و بعدها کارهای بعدی انجام شود، این کار فقط توسط تبلیغ و جنجال های بعدی مطرح شد، بحث این است که فیلم در هر حدی میگوید موضوع یازده سپتامبر کار القاعده نبود. وی ادامه داد: اینکه جدا از محتوای فیلم اجازه مطرح شدن به آن داده نشود، بزرگترین ضربه به فیلم میزند. اولیویر همچنین درباره سانسور در آمریکا گفت: تا زمانی آزادی بیان در آمریکا وجود دارد که صدای شما شنیده نمیشود در آمریکا 90 درصد مردم اطلاعات خود را از رسانههای بزرگ دریافت میکنند که مأموران امنیتی در هر کدام از این رسانهها حضور دارند و اطلاعات خروجی را کنترل میکنند. وی ادامه داد: درصد کمی از مردم آمریکا تحقیق میکنند که اطلاعات حقیقی پیدا کنند. طالب زاده با اشاره به اینکه، این فیلم جریان سازی های آمریکا را نشان میدهد گفت: یک نمونه از این جریان سازی حادثه 11 سپتامبر بود که به دولت آمریکا بهانه داد تا به افغانستان و سپس به عراق حمله کند. وی راجعبه تأثیرگذاری این فیلم در آمریکا گفت: تأثیر زیادی روی برخی از مردم داشت به خاطر اینکه بتوانیم فیلم را به نمایش در بیاوریم سالن سینما گرفتم و پس از نمایش فیلم در سالن 30 درصد از همان جمعیت برای خرید دیویدی فیلم مراجعه کردند.
دیدگاهتان را بنویسید