صادرات سفید مواد معدنی نیازمند برندسازی است
دنیای معدن - نشان (برند)سازی یکی از فاکتورهای اصلی برای موفقیت در تجارت است که متاسفانه این موضوع در تجارت مواد معدنی مغفول مانده است . شاید دلیل اصلی این موضوع منفعت طلبی بنگاه های تجاری باشد.
در صادرات مواد معدنی به ویژه سنگ آهن بیشتر تاجران توجهی به موضوع نشان (برند) نداشته و این موضوع می تواند در حضور ایران در بازار های جهانی تاثیر گذار باشد. امروز از 100صادرکننده سنگ آهن تنها 65 نفر عضو انجمن سنگ آهن بوده و معتقدند صادرات انفرادی سود بیشتری برایشان به همراه دارد، غافل از اینکه دنیا امروز دنیای رقابت میان نشان ها بوده و تاجرانی در میدان رقابت موفق خواهند بود که در نشان سازی اقدامات لازم را انجام داده باشند.
مسئول امور بین الملل انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگ آهن ایران در نشست نشان سازی معدن در فضای تجارت جهانی ، اظهار کرد: نشان به معنای خدماتی است که از سوی تولیدکننده به مشتری داده می شود. زمانی که یک تولیدکننده اقدام به نشان سازی می کند به علت خدمات برتری که به مشتری ارائه می دهد، معروف می شود اما متاسفانه علامت تجاری در ایران مفهومی ندارد، زیرا به اصل کپی رایت هم اعتقادی نداریم . این موضوع می تواند حضور صادرکنندگان در بازارهای جهانی را با مشکل مواجه کند. کیوان جعفری طهرانی گفت : در بخش معدن بیشتر صادرکنندگان به صورت شخصی تجارت می کنند،زیرا به دنبال منافع بنگاه خود هستند.
به همین دلیل بارها شاهد تقلب در معاملات مختلف در بخش معدن بودیم که این موارد ضربه بزرگی به نام کشور وارد می کند. این در حالی است که دو مفهوم اصلی کشور و بنگاه در نشان سازی جای می گیرد. در صادرات مواد معدنی به علت تقلب چندان موفقیتی کسب نکرده ایم . چراکه چینی ها با تصویب قانون ضد آلودگی هوا و تعیین اشد مجازات که اعدام بود خریدهای خود را محدود کردند. اگر بخواهیم تاریخچه صادرات مواد معدنی ایران را بررسی کنیم به جرات می توان گفت که صادرات مواد معدنی ایران از 20سال پیش با صادرات سنگ آهک به کارخانه فولاد هندوستان آغاز شد. آن زمان چین جایگاهی در تولید فولاد نداشت . طهرانی با اشاره به حجم بالای صادرات در 12سال گذشته اظهار کرد: ما در این زمان حرکت هایی به جلو و گاه به عقب داشتیم و هیچ گاه نتوانستیم در این زمینه نشان شناخته شده ای داشته باشیم ، زیرا با اتحاد کار نکردیم و بیشتر افراد به دنبال منافع خود در صادرات سنگ آهن بودند.
متاسفانه ما برای بلند مدت هیچ فکری نکرده ایم . اگر زمان ورود شرکت های بزرگ معدنی را بررسی کنیم ، خواهیم دید عمر ورود آنها به تجارت جهانی کمتر از 20سال است اما کشوری مانند برزیل از طریق صادرات سنگ آهن به ثروت فراوانی دست یافته است . مسئول امور بین الملل انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگ آهن ایران ، تصریح کرد: نشان های معروف سنگ آهن در برزیل و استرالیا تنها 20سال است که فعالیت خود را در این زمینه آغاز کرده اند اما در این مدت یک محموله برگشتی از چین هم وجود نداشته است . در واقع در این مدت اعتماد مشتری را با ارائه خدمات جلب کرده اند. در حال حاضر شرکت بازرسی چین که مسئولیت بررسی تمام محموله های معدنی وارد شده به چین را در اختیار دارد، این محموله ها را مورد بررسی قرار می دهد. جالب است بدانید زمان آزمایش محموله های ورودی از این شرکت تقریبا 45 تا 60روز طول می کشد، در حالی که این زمان برای محموله های وارد شده از برزیل و استرالیا کمتر از یک هفته است آن هم به دلیل وفاداری این شرکت ها به مشتریان خود است . به گفته وی ، تا زمانی که به فکر نشان کشور خود نباشیم نمی توانیم به فکر نشان سازمان خود باشیم .
ما در انجمن سنگ هن 65 عضو داریم ، این در حالی است که تعداد صادرکنندگان سنگ آهن قبل از کاهش قیمت 200نفر و در حال حاضر به 100نفر می رسد. این افراد معتقدند که به تنهایی در صادرات موفق هستند. ما باید به جایگاهی دست پیدا کنیم که همه صادرکنندگان در تمامی بخش ها عضو انجمن های خود بوده و در چارچوب الزاماتی که انجمن تعریف کرده است ،
صادرات خود را انجام دهند. جعفری طهرانی درباره اهمیت نشان سازی در بخش معدن ، افزود: در این بخش اشاره ای به صنعت سیمان دارم ، صنعتی که جایگاه چهارم تولید جهان را به خود اختصاص داده است اما در حال حاضر در بخش صادرات این محصول با مشکلاتی همراه هستیم . کلینکر نمی تواند برای مدت طولانی دربنادر دپو شود در نتیجه صادرات آن سخت خواهد بود. اما جالب است که انجمن سیمان برای بقای سازمانی این ماده را یک تا 2دلار ارزان تر از قیمت صادرکنندگانی که عضو انجمن نیستند، صادر می کند. این موضوع می تواند به نشان ملی ما آسیب بزند اما اگر قیمت مشخصی تصویب شود، مجموعه های زیرپوشش باید از آن پیروی کنند.
از سویی دیگر، صنعت کاشی و سرامیک امروز به دلیل نبود مشتری با ضرر مواجه شده است . این در حالی است که 20سال پیش همزمان با توسعه این صنعت در یزد، کارخانه رأس الخیمه امارات متحده عربی در این زمینه ورود پیدا کرد و امروز توانسته بازار را از آن خود کند. دلیل آن این است که نشان سازی ما همیشه عقب تر از فروش است . عضو شورای علمی سازمان جهانی علائم تجاری در این نشست ، اظهار کرد: به اعتقاد من صادرات مواد معدنی صادرات سفید است . زیرا ما در حال خام فروشی هستیم و این موضوع ارزش افزوده نشان را شامل نمی شود. بدون شک واردات مواد اولیه و صادرات محصول نهایی به رفاه مردم کمک خواهد کرد و ما باید این موضوع را در نظر داشته باشیم . عظیم فضلی پور افزود: جای تاسف دارد که از 200صادرکننده سنگ آهن تنها 65 نفر عضو انجمن سنگ آهن هستند.
ما در بخش معدن حتی یک نشان ثبت شده جهانی نداریم که این موضوع می تواند در ورود ما به بازار جهانی تاثیر گذار باشد. وی درباره کارخانه پوسکو در کره جنوبی ، تصریح کرد: کره جنوبی در سال 1960میلادی برای ساخت کارخانه پوسکو از بانک جهانی تقاضای وام کرد. این در حالی اتفاق افتاد که بزرگترین صادرات کره جنوبی در آن زمان به کلاه گیس خانم ها، ماهی و سبزیجات محدود می شد اما کره جنوبی می دانست برای خودروسازی نیازمند فولاد است . در نتیجه مخالفت بانک جهانی برای اعطای وام ، این کشور از ژاپن وام گرفت و برای تولید فولاد مواد اولیه را با هزینه بیشتری وارد می کرد اما امروز شاهد هستیم که پوسکو عنوان سومین تولید کننده فولاد جهان را از آن خود کرده است .
صمت
دیدگاهتان را بنویسید