تراژدی بیپایان معدنکاری خونین
دنیای معدن -خونین» فیلمی بود که نگاه جهان را به سمت معادن سرشار از خشونت افریقا، استثمار معدنچیان و فقر مفرط آنها، زیادهخواهی شبهنظامیان و آینده تیره کودکان زاده شده در این شرایط معطوف کرد.
این فیلم، بیش از همه، رژیم صهیونیستی را زیر تیغ حملات قرار داد؛ رژیمی که بیش از ۳۰درصد از درآمدهایش را از راه تراش دادن الماس و سنگهای قیمتی بهدست میآورد و برای تامین مواد اولیه خود هم به هیچ اصولی پایبند نیست. در ۱۰سالی که از ساخت «الماس خونین» میگذرد، تلاشهای بسیاری برای اصلاح شیوه معدنکاری الماس و تجارت آن انجام شده است. خشم جهانی از خشونتها گسترش یافت و سازمان ملل متحد مجبور شد تا با طراحی گواهینامهای موسوم به فرآیند کیمبرلی، از وارد شدن الماسهای خونین به تجارت جهانی جلوگیری کند. با این حال، به نظر میرسد که نه تنها هنوز فرآیند کیمبرلی به نتیجه قابل ملاحظهای دست نیافته بلکه بیماری خشونت و بیعدالتی در معادن جهان فراگیر شده است. افغانها هنوز بهطور کامل از سلطه شوروی سابق و امریکا بر معادن خود رها نشدهاند که به جنگافروزی و معدنکاری غیرقانونی طالبان و داعش هم دچار شدهاند. در کنگو و کشورهای افریقایی، بیماری معادن الماس به معادن کولتان و کبالت و لیتیوم هم گسترش یافته است. شهروندان میانمار باید برای داشتن یک درآمد بخور و نمیر با مافیا و گروههای نظامی روبهرو شوند. کودکان ۵ و ۸ ساله فیلیپینی به دور از چشم دولت میکوشند تا زندگی خود را به قمار گذاشته و چند دلار در روز بهدست آورند. این داستان در امریکای لاتین و کشورهایی مانند کلمبیا و پرو هم هر روز تکرار میشود تا جان ساکنان محلی بیگناه به طور مستقیم و غیرمستقیم در معرض خشونت قرار بگیرد. اما نکته دردناک داستان آنجاست که به نظر نمیرسد که هیچگاه این خشونتها و بیعدالتیها به پایان برسد. جمعیت جهان همچنان افزایش مییابد، طبقه متوسط در کشورهای مختلف تقویت میشود، میزان مصرف سرانه جهان رشد میکند و صنایع به سمت فناوریهای نوین میتازند. تمام این روندها نیاز به محصولات معدنی بیشتر و بیشتری را موجب شده و در همین حال، مواد معدنی جدیدی مانند لیتیوم و کولتان دارای خریداران بیشماری میشوند. مشکل آنجاست که در همین زمان، ذخایر معدنی جهان در حال فرسوده شدن هستند و به زودی حتی تامین آن دسته از محصولات معدنی که زمانی فراوان به نظر میرسیدند (مانند طلا و مس) به سادگی امکانپذیر نخواهد بود. شاید با این شرایط باید انتظار داشت که در دهههای آینده نه تنها شاهد افزایش خشونت در معادن جهان باشیم که حتی جنگهایی نامیمون برای تسلط بر منابع در حال اتمام زمین شکل بگیرند.
دیدگاهتان را بنویسید